باين نام اشخاص متعددى در راحت الصدور در دوره سلاجقه مذكوراند (ص 381/ 285) انورى در مدح بدر الدين سنقر گفت:

عيد بر بدر دين مبارك باد ... سنقر آن آفتاب دانش وداد (ديوان انورى 68)

(رك: به كلمه طغان) در ايران وموصل سلسله پادشاهان بنام آق سنقرى گذشته اند، كه نظامى درين بيت ذكرى از ايشان دارد:

نسل آق سنقرى مؤيد ازو ... اب وجد با كمال امجد ازو

(بيست مقاله قزوينى 346) سباشى: بقول محمد بن احمد كاتب خوارزمى سباشى بمعنى صاحب الجيش است (مفاتيح العلوم 73) در طبقات ناصرى سباشى حاجب آمده ودر بيهقى تنها سباشى بصورت علم وسباشى تگين هر دو آمده است.

طمغاج: كاشغرى در شرح قبايل بيستگانه ترك گويد: ختاى وهى الصين ثم تفغاج وهى ماصين (1/ 28) مگر املاى اين كلمه به فتحه اول و (ف) ساكن است كه بالاى آن سه نقطه را گذاشته اند، واز ين پديد مىيد، كه صوت اين حرف بين (پ، م) ادا مى شده وبنابران مورخان عجم وعرب آنرا طمغاج ضبط كردند، ومقصد از ان مملكت چين وپكن است واغلب ملوك ترك معروف به خانيه كه قبل از مغول در آن نواحى سلطنت نموده اند ملقب به طمغاج خان بوده اند، اين كلمه در سيرت جلال الدين منكبرنى (4/ 5) طمغاج (ما بين چين) ودر تقويم البلدان طومخاج ودر كتيبه ارخون طپغاچ است، وبراون در ترجمه چهار مقاله (ص 102) گويد كه طمغاج يا طفغاچ مبدل كلمه تركى شرقى تپغاچ بمعنى محترم ومعروف مى باشد ودر كتيبه ارخون متعلق بقرن هشتم ميلادى مكرر بمعنى «چينى» استعمال شده است.

(براى تفصيل واسناد تاريخى رك: تعليقات چهار مقاله دكتور معين، ص 11) عثمان مختارى غزنوى گويد:

سديد دولت طمغاج خان مؤيد ملك ... عميد مطلق محمود سيد الكتاب (ديوان 32)

طغان: طغان وتگين از اسماء اجناس اند وگويا بتركى بمعنى سرهنگ