سماع بود، بسبب ايشان كار استقامت پذيرفت ... » (ص 239 فوايد الفواد طبع نو لكشور 1302 ه) يكشنبه هفتم جمادى الاول سنه عشرين وسبعمائة 720 ه.

ازينجا ذكر احاديث افتاد: فرمود كه وقتى منهاج الدين تذكير ميكرد ودر اثناء تذكير گفت: كه شش حديث متوا تراست يكى اين است كه الغيبة اشد من الزنا. دوم اينست: من شم الورد ولم يصل على فقد جفانى. سوم اينست: البينة على المدعى واليمين عن من انكر. آنگاه خواجه ذكره الله بالخير تبسم فرمود وگفت:

قاضى منهاج الدين چون اين سه حديث بگفت، بعد از ان گفت: آن سه حديث ديگر نميدانم، واگر كسى مرا طعنه كند، كه چرا نميدانى؟

من گويم كه اين سه حديث تو از من آموختى تو هم نميدانستى (ص 233 فوايد الفواد) چهارشنبه چهاردهم ماه مبارك رمضان سنه 721 ه ... حكايت قاضى منهاج الدين سراج افتاد عليه الرحمه وذوق تذكير او فرمود كه من هر دوشنبه در تذكير او برفتمى بى ناغه، تا چه راحت بود در تذكير او، واز سخن واز خواندن، مقريان آنگاه فرمود، كه روزى من در تذكير او از غايت ذوق بى خود گونه شدم، گوئى كه من مرده ام يا چه شده است! پيش از ان من آنچنان در سماعى ودر هيچ حالى خود را نيافتم. واين معنى پيش از ان بود كه بخدمت شيخ نه پيوستم.

بعد از ان فرمود كه عزيزى فرموده كه عزيزى او را گفت كه تو لائق قضا نه يى؟ تو لائق آنى كه شيخ الاسلام باشى، (ص 253 فوايد) يكشنبه 18 ربيع الاخر 718 ه: لختى حكايت قاضى منهاج الدين در افتاد فرمود كه من هر دوشنبه در تذكير او برفتمى، تا روزى در تذكير او بودم اين رباعى گفت: رباعى

لب بر لب دلبران مهوش كردن ... وآهنگ سر زلف مشوش كردن

امروز خوش است، ليك فردا نيست ... خود را چوخسى طعمه آتش كردن

خواجه ذكره الله بالخير نيز فرمود كه من چون اين بيت شنيدم از خود رفتم بعد ساعتى باز بخود آمدم، بعد از آن از احوال او بيان كرد، كه مردى صاحب ذوق بوده است. وقتى او را در خانه شيخ بدر الدين غزنوى طلبيدند رحمة الله عليه، وآن روز دوشنبه بود، وعده كرد،