1/ 1123) همين قصه را با كمى تفاوت آورده ومؤرخان را در نام راهب اختلافست، برخى نام او را نياورده اند، وبرخى بحيرا وجمعى نسطور گفته اند. ابن اسحق نام او را نياورده (ابن هشام ص 119) ابن سعد در طبقات نام او را نسطور گفته ونويسنده السيرة الحلبيه نيز نسطور نوشته (طبقات ابن سعد 1، 82 والسيرة الحلبيه 1، 143) اما ابن اثير (1، 186 اسد الغابه) نام او را بحيرا نوشت.

درباره بحيرا وتاريخ زندگانى او چيزى در دست نداريم، وحتى برخى از علما مانند نولدكه از وجود چنين شخصيتى انكار دارند، ولى از يك مخطوط سريانى كه آنرا استاد ريچارد گوتيل Gottheil LRichard در مجله آشوريات LB -XIII 8981 نشر كرده روشنى بر مسئله بحيرا مىفتد، درين داستان سريانى از بحيرا وسفرهاى او به بيت المقدس وطور سينا ذكرى ميرود، ونيز ديدار اول بحيرا از حضرت محمد (ص) درين داستان مذكور است. واين بحيرا داراى ثقافت وعلم ومعجزات بود. اما از مآخذ سريانى پديد مىيد، كه بحيرا اسم او نبود، بلكه لقبش بود ونام حقيقى او سرجيس باشد كه المسعودى هم در مروج الذهب بآن اشاره مينمايد.

اشتقاق اين لقب از (بحر) عبريست بمعنى اختار وانتخب، پس بحير مختار ومنتخب باشد، كه در سريانى هم بحر بمعنى فحص وبحث واختبار بود، پس بحيرا خبير ومختار است.

(اختصار از مقاله بحيرا بقلم دكتور اسماعيل على معتوق در مجله كلية الاداب جامعه فواد الاول قاهره جلد 12، جزو اول مئى 1950)

(59) بجكم

در تعليق 18 درباره بجكم توضيحى كوتاه داده شد اين كلمه چنانچه گفتم، در نامهاى توركان مستعمل بود، ومحمود بن حسين بن محمد كاشغرى در ديوان لغات الترك تاليف 466 ه، طبع استانبول در سه جلد 1333/ 35 ق گويد: بحكم به فتحه اول وسكون دوم وفتحه سوم:

السوم وهو الحريرة او ذنب بقر الوحش يتسوم به البطل يوم القتال والغزية تسميه برجم (ص 401 ج 1) باين طور گويا بجكم اصلا گاو وحشى بود، كه از موى ودم آن نشانه علم يا پرچم مى ساختند، وآنرا هم توسيعا بجكم مى گفتند، وجزو