دقتى زياد بكار دارد. ومن چند عكس آنرا ديده ام، كه خيلى پيچيده ومبهم بنظر مىيند. وممكن است او روى رسم الخط آنرا بدوره غزنويان وسامانيان ربط داد.

در زين الاخبار گرديزى طبع دانشمند سعيد نفيسى (ص 89) نام سلم بن احور براء مهمله اخير است، كه در طبرى طبع مصر (ج 8 ص 301) سلم بن احوز است. اما درباره مشهد امام در زين الاخبار گويد: او را به قصبه اين سو حرب كردند، ويحيى بن زيد بكشتند (ص 89) محشى فاضل سعيد نفيسى مى نويسد: نام دهى كه يحيى بن زيد دران كشته شده، در مروج الذهب طبع پاريس ج 6 ص 2 وچاپ قاهره 1346 ق، ج 2 ص 185) ارعونة، ودر عمدة الطالب تاليف ابن مهنا (چاپ بمبى 1318 ق، ص 23 ارعوى. ودر دايرة المعارف اسلام (ج 4 ص 1215) ارغوه چاپ شده (حواشى بر زين الاخبار طبع نفيسى) از روى اين كتيبه توان گفت: كه اصل نام (ارغوى) بوده، كه اكنون آنرا قراغو گويند.

متن نوشته مسعودى درين باره چنين است:

«ظهر فى ايام الوليد بن يزيد، يحيى بن زيد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب عليهم السلام بالجوزجان من بلاد خراسان منكرا للظلم وما عم الناس من الجور، فسير اليه نصر بن سيار سلم بن احوز المازنى، فقتل يحيى فى المعركة بقرية يقال لها ارعونه ودفن هنالك وقبره مشهور مزور الى هذه الغاية ... » (مروج الذهب 3، 145)

(58) بحيرا ونسطورا

سيرة ابن هشام (ابو محمد عبد الملك بن هشام المتوفى 213 يا 218 ه) به حواله ابن اسحق متوفى 151 ه قديم ترين كتابيست كه داستان بحيرا را آورده وى گويد: كه حضرت محمد با ابو طالب عم خود در كاروان تجارت به شام رسيد، ودر آنجا در بصرى راهب بحيرا را ديد، چون بر سر حضرت محمد قطعه ابرى را ديد، آنرا از آثار نبوت پنداشت الخ ...

(سيرة ابن هشام ص 115 طبع وستنفلد) كذلك ابن جرير طبرى در حدود 310 ه در تاريخ الامم والملوك