ارمنى آن بعد از 579 م ميزيسته در كوست خراسان اين شهر را بنام بژين ذكر كرده كه همين بشين جوزجان باشد (تاريخ تمدن ايران 1/ 320) نام بشين را ناصر خسرو با شار پادشاه آن چنين آورده كه در ديوانش غلط طبع كرده اند:

استاده به باميان شيرى ... بنشسته بعز در بشين شارى

(ديوان 468)

(51) قاضى القضاة فخر الدين عبد العزيز كوفى

نام وى در طبقه 20 شرح حال سلطان قطب الدين ايبك آمده كه از مشاهير علمى وادارى خراسانست، ومحمد عوفى وى را الصدر الاجل العالم برهان الملة والدين محمد بن عبد العزيز الكوفى مينامد وگويد:

كه عبد العزيز كوفى در علم ابو حنيفه ثانى بود، ودر وقت تقلد قضاى نيشاپور فرمانده وسلطان نشان بود، پسر او برهان الدين نيز در كرم وعلم شهرت داشت. وقتى محمد بن عبد العزيز بنزديك ملك مويد كاردى ودستارچه بيادگار فرستاد، واين قطعه دران نبشت:

قطعه

پيش تخت توشها! كارد ودستارچه اى ... ميفرستم خجل وشرمگن از مختصرى

تا مر آنرا كه بجان بنده درگاه تو نيست ... بيكى چشم ببندى، بدگر سر ببرى

وقتى كه ملك طغان شاه را درد پاى حادث شد، اين رباعى بگفت:

رباعى

گر پاى فلك ساى ملك رنجور است ... نزديك خرد نه از حقيقت دور است

او هست جهان وزو جهانست بپاى ... پائى دو جهان گر نكشد معذور است

وله رباعى

چون نيست بوصل تو دمى دسترسم ... بگذاشتمت نه ز ان قبل كز تو بسم