ازين حرب كاندر قهستان نمودى ... جهانى پر از عدل وانصاف وداد است

چنان كز تو شاد است حرب محمد ... روان محمد ازين حرب شاد است

بمان در جهان تا جهان را طراوت ... ز آب وز نار وز خاك وز باد است

نماند فراموش بر ياد خسرو ... نياز فراهى اگر هيچ ياد است [1]

عوفى اين شاعر را بنام الامام شرف الدين محمد بن محمد الفراهى داراى فضايل ومنبع زلال شمايل وصاحب علم وعمل مينويسد وگويد:

كه رباعيات لطيف دارد، ووقتى محمد عوفى را بفراه گذرى افتاده بود، وبه ديدار وى رسيده، واشعار او را نقل كند كه از ان جمله است يك قصيده غراء در قافيت وفا به مطلع:

چو هست زير نقاب عدم جمال وفا ... صباء عهد مجوى ودم شمال وفا

از غزليات اوست:

توئى اى جان ز دو لب درمانم ... مرهمم گر نكنى درمانم

نكنى كار براى دل من ... تو خود اين راه ندانى دانم

آنچه ز ان بيش نباشد غم تست ... وآنچه زان كم نبود من آنم

شكرى از تو بجان خواهم خواست ... گرچه از پسته دهى بستانم [2]

(47) راورتى

مأسوف عليه هنرى جارج راورتى H ,G .Raverty از خاور شناسان وعلماى انگليس است، كه مخصوصا در شق افغان شناسى استاد بوده ودر نشر كتب وآثار ادبى زبان پشتو كارهاى مهمه انجام داده است. اين عالم افغان شناس هر چند شخص سپاهى بود، ومدت عمر خود را در خدمات لشكرى ميگذرانيد، اما در زبان شناسى مطالعات وسيعى داشت، در سنسكرت واوستا والسنه بومى هندو پارسى ومخصوصا پشتو ماهر بود وهمانطورى كه استاد براون انگليس بادبيات پارسى خدمات شايانى نمود، اين سپاهى دانشمند بزبان پشتو انجام داد، وحقوق علمى وادبى