آوردند، واز آنجا به غزنه. پس چه طور مى توان قبول كرد، كه (دهيك) موجوده غزنى همان دهك مسعود سعد سلمان باشد؟ چه اگر همين (دهيك) را مقتلش بدانيم، بردن محفه سلطان را بايد از غزنه بطرف هند وسواحل آب سند قبول كنيم، زيرا كرمان وجبال تيراه واوغانيه وباز هم كرمان محل حكمرانى تاج الدين بعد از همين دهيك بطرف شرق شمالى اقاصى ناحيت هاى غزنه واقع است، وراه عبور ومرور از غزنه بلاهور هم بايد همين راه سمت جنوبى موجوده وتهل باشد، پس بلا شبهت وريب بقول ابن اثير ومنهاج سراج بايد (دميك) مشهد سلطان ماسواى (دهيك) كنونى غزنه ودهيك مسعود سعد سلمان و (دهك) البيرونى باشد.

على اى صورة از روى تحقيقات تاريخى گفته مى توانيم: كه (دميك) بقعه على حده بود بر كنار درياى جهلم، كه سلطان را در آنجا كشتند، بعد از ان محفه او را از راه جبال تيراه بكرمان واز آنجا بغزنه آورده اند، واين سخن وقتى روشن تر خواهد گشت كه تعليق جداگانه مرا در تعيين موقعيت كرمان بخوانيد (ر: 37) مخفى نماند: كه يك (دهك) ديگر، طورى كه ابن حوقل ومقدسى ذكر كرده اند، وموجز اقوال آنها در سابق نقل افتاد، بين زرنج وبست واقع واز قلاع زابلستان بود، كه عين همين جاى را گرديزى نيز در شرح جنگهاى محمود با سيستانيان وخلف بن احمد در وقايع سال (363 ه) ذكر مى كند، گويد: كه سلطان از خلف پرسيد كه كجا خواهى تا فرستمت؟ خلف گفت بگوزگانان! او را آنجا فرستاد، وميرك امير خلف بدهك بود [1] ولى همان دهكى كه البيرونى ذكر كرده، وسمعانى نيز در انساب خويش آنرا در هند دانسته، سواى (دميك) مشهد سلطان معز الدين خواهد بود. وشايد (دهك) مسعود سعد سلمان نيز موضعى باشد، كه البيرونى وسمعانى نوشته اند، اما (دهك) گرديزى ومقدسى وابن حوقل كه بين بست وزرنج واقع بود، نمى توان با اين دهك ثغور هند خلط گردد طورى كه اكنون واضع است دميك (باملاى هندى دهميك) منزلى است متصل سوهاوه ضلع جهلم پنجاب [2] كه تاكنون هم به همين نام مسمى ومشهور است، وبا وجود اين تحقيق موردى باقوال ديگر نيست.