راورتى گويد: كه مورخان را درين نام اختلاف زياد است، برخى گويند، كه كمى بطرف غرب كناره جهلم واقع بود، وبعضى آنرا بر كنار نيلاب ميدانند، وجمعى گويند: كه بعد از اندوس بر راه غزنه افتاده بود، ولى قول اول بصحت نزديك تر است، بريگس در ترجمه فرشته نوشته:

كه در برخى از آثار منثور (رمهيك) است و (رهتك) نيز ضبط گرديده است [1] خلاصه: ضبطهاى مختلف اين اسم چنين است: دميل، دميك دمنك، ديبك، رتهك، دهميك، مهيك، دهيك، واز بين اين ضبطها همان (دميك) را كه در ابن اثير واغلب نسخ طبقات آمده، برگزيده مى توانيم چند سال پيشتر در مجله كابل راجع باين موضوع مقالاتى نوشته گرديد، كه آرامگاه ومقتل سلطان را (دهيك) پنداشتند، كه اين دهيك قريه ايست، در علاقه دارى حصه اول اندر مربوط حكومتى كلان غزنى، كه اكنون در آنجا لگن خيل اندر به تعداد (160) خانه زيست دارند وگنبدى وحظيره در آنجا بفاصله (6) كروه از غزنى واقع است وهمين جاى را مقتل ومزار سلطان انگاشتند [2] بعد از ان دوست عزيزم آقاى گويا كه از فضلاى كابل است در (ص 887 - 894) همان جلد مجله كابل مقالت مفصلى را درين موضوع سپرد قلم نمودند، كه اقوال سابق الذكر مورخان را دران نقل كردند، وگفتند: كه مقتل سلطان (دهيك يا دهك) است، ودر اثبات اين مدعا مطالب ذيل را نيز زيادت كردند:

1 - ابن اثير ومنهاج سراج كه معاصرين سلطان اند، محل شهادت را (دهك) غزنه نوشته اند، بنابران اقوال ديگر از درجه اعتبار واعتماد ساقط است.

2 - دهك دران وقت از منازل معروف غزنه بود، چنانچه اصطخرى در (ص 249 طبع ليدن) مى نويسد: از زبنون تا سر روزن (سر روضه حاليه كه در 27 كيلومترى غزنه واقع است بسوى ارگون) يك منزل است، واز سر وزن تا حرورى كه آبادى آنهم بسلطان منسوب است يك منزل است، ودر بين اين دو منزل يعنى سر روزن وحرورى نهريست موسوم به نيشك