تصرف جويد، بنابران خزاين سلطانى را بدست آورد، ومحفه شهاب الدين را بغزنه حركت داد، ودر تربتى او را دفن كردند، كه سلطان در حيات خويش بپا داشته، ودختر وى را هم در آنجا بخاك سپرده بودند، اين حوادث تا (22) شعبان سال (602 ه) پايان يافت [1] اين بود خلص آنچه ابن اثير (36) سال بعد از شهادت سلطان شهاب الدين در الكامل خويش نوشته ودرين مورد قول منهاج سراج نيز با وى مطابقت دارد، زيرا منهاج سراج نيز اختلاف فريقين را با باز آمدن بسوى كرمان ذكر مى كند [2] مؤرخان ونويسندگانى كه بعد ازين راجع باين حادثه چيزى نوشته اند، نام مقتل سلطان را بصور مختلف مى نويسند، مثلا ابو الفدا گويد:

در شب اول ماه شعبان قبل از نماز خفتن بعد از عودت لاهور بمنزل (دمبل) شهادت يافت [3] ميرخواند (متوفى 603 ه) گويد: كه در منزل (دميك) فدائيان او را شهيد كردند، وعين دو بيت طبقات ناصرى را هم نقل كرده [4] غياث الدين خوندمير (متوفى 941 ه) نام اين منزل را (دمنك) نوشته، ودو بيت مذكور را هم در اين جا مىورد [5] محمد قاسم فرشته (رتهك) نوشته وداستان اختلاف فريقين وگرفتن راه كرمان ودفن محفه سلطان را در حظيره دخترش در غزنه، وديگر وقايع را مانند ابن اثير وطبقات عينا نقل مى كند [6] وليم بيل انگليس نويسنده مفتاح التواريخ (دهيك) نوشته وگويد. ديهى است از توابع غزنى بر كنار نيلاب [7] قاضى فقير محمد ابن قاضى رضا (ديبك) ضبط كرده [8] وغلام حسين گويد: كه در ديهى از دهات غزنين شهيد گشت [9] وميرزا نصر الله اصفهانى (رتهك) را بر ساحل راست آب سند تعيين مى كند [10] در تذكره بهادران اسلام، (دهميك متصل سوهاوه ضلع جهلم پنجاب) نوشته شده، ودايرة المعارف اسلامى دميك) LDamyak ( را بر ساحل درياى سند مى داند [11]