معروف اين شهر بنظر مييد مثلا: ملك قطب الدين يوسف تمرانى، ملك سيف الدين مسعود تمران، ملك تاج الدين تمران، ملك ناصر الدين تمرانى از ملوك وسلاطين معروف سلطان غياث الدين محمد سام.

راجع بموقعيت جغرافى تمران همين قدر گفته مى توانيم: كه از عبارات منهاج سراج (از تمران بطرف غور باز آمده شد) چنين بر مىيد كه تمران خطه يى بود ما سواى غور، يعنى از حدود غور در ان وقت بيرون بود، ودر جاى ديگر گويد: كه اين كاتب در شهور سنه ثمان عشر وستمائة خدمت او (ملك ناصر الدين ابو بكر) را بولايت گزيو وتمران در يافت. وازين عبارت هم ميتوان فهميد، كه گزيو وتمران بهم نزديك، واقلابيك سوى غور بودند.

گزيو را اكنون گز وبكسره اول وفتحه دوم تلفظ مى كنند، وگزاب مى نويسند، ودر تشكيلات موجوده به حكومتى روزگان شمالى قندهار مربوط، وبغرب اجرستان (و جيرستان تاريخى) واقع است، بنابران گفته مى توانيم، كه تمران هم طرف جنوب شرق غور، ودر جنوب غرب غزنه واقع بود، ومساكن كنونى قبايل تيمورى را كه بطرف غرب غور واطراف غربى افغانستان است نمى توان بطور قطع ويقين عبارت از تمران تاريخى شمرد، چه تصريحات مؤرخين آن را بطرف شرقى غور اشارت مى كند.

در تاريخ سيفى هروى نيز رجال تمران مذكورند، مانند حسن بزرگ تمرانى (ص 73) وغيره. در بهار سال 1326 نويسنده اين سطور را سفرى به صفحات جنوبى غور افتاد، و (گزيو) و (تمران) و (تمزان) و (كجران) را ديدم، درين مناطق كوهستانى ودره هاى صعب المرور آثار وعلايم ابنيه كهن تاكنون نمايان است.

(گزيو) در جنوب شرقى غور بين جبال شامخ بر دو كنار درياى هيرمند افتاده وشهر كهنه آن تاكنون پديدار است.

بطرف غرب گزيو يعنى در صفحات جنوبى غور، والشتان، وتمران وتمزان وكجران به يك سلسله مقارن مجراى درياى هيرمند واقع اند، كه جبال شامخ اين مناطق را احاطه مى كند، همه اين نقاط عبارت از كوهسار ودره هاى شاداب وپر جنگل وچشمه سار است، وآثار بلاد قديمه وقلاع كهن در موارد متعدد بنظر ميآيد.