(20) ويهند، پرشاور، سدره

در نسخه اصل (طبقه 11 - مبحث سلطنت محمود) بهند نوشته شده، ودر مطبوع كلكته چنين است:

«بتخانه بهند كه در حدود پر شاور بود بر لب آب سند ... (ص 9)» كه در نسخه خطى اصل عوض سند (سدره) است. در نسخ راورتى اين جمله بصور ذيل ضبط شده:

1 - بتخانه ويهند، كى در حدود برشاور بود بر لب آب سنده.

2 - بتخانه ويهند، كه در حدود برشابور بود بر لب آب سند.

3 - بتخانه ويهند، كه در حدود نشابور بود بر لب آب سدره.

4 - بتخانه ويهند، كه در حدود برنشابور بود بر لب آب سدره.

5 - بتخانه ويهند، كه در حدود برشاور بود بر لب آب سدره.

6 - بتخانه بهند كه در حدود پرشاور بود بر لب آب سنده.

7 - بتخانه بهند كه در حدود برشابور بود بر لب آب سنده.

8 - بتخانه ومهند كى در حدود برشابور بود بر لب آب سنده.

9 - بتخانه ويهند كى در حدود برشابور بود بر لب آب شده 10 - بتخانه ويهند كى در حدود برشابور بود بر لب آب سند 11 - بتخانه ويهند كه در حدود نيشابور بود بر لب آب سدره اين بود ضبط نسخ مختلف خطى كه پيش راورتى بوده، ودر جلد اول ترجمه (ص 77) آنرا نقل كرده، وما ازين ضبطهاى مختلف صورت (بتخانه ويهند كه در حدود پرشاپور بود بر لب آب سند) برگزيديم.

مخفى نماند كه (ويهند) در ازمنه قبل الاسلام تا اوايل دوره غزنويان يعنى آغاز قرن پنجم هجرى شهر معروف هند بشمار ميرفت ودر دوران فتوحات آل سبكتگين مورخان اسلامى آنرا بسيار ذكر كنند، كه سلطان محمود بعد از فتح پشاور در سال (393 ه) بران شهر تصرف كرد، [1] البيرونى گويد: كه ويهند كرسى گندهار بود، كه در وادى سند واقع است [2] البشارى مقدسى گويد: كه ويهند پايتخت پادشاهان