كه هرگز هيچكس به لون وشيئت وخوبى او اسپى نديده بود ... » [1] در جاى ديگر گويد:

«اسپى داشت شبديز نام، كه در همه دنيا بصورت وشيئت وملاحت او مركبى نبود ... » [2] امام ابو منصور ثعالبى در شرح الوان اسپها مى نويسد:

«فاذا قصر حافرا رجليه عن حافرى يديه فهو شئيت، فاذا طبق حافرا رجليه حافرى يديه فهو احق وينشد:

وأقدر مشرف الصهوات ساط، كميت لا احق ولا شئيت [3]» در قرآن كريم هم آيه شريفه (لا شية فيها) آمده، وامام ابو بكر محمد سجستانى مى نويسد:

لا شية فيها باين معنى است، كه رنگى ديگر غير از رنگ تمام پوست وجلدش ندارد [4] طورى كه معلوم است، ريشه اين كلمه همان وشى است كه (وشى الثوب اى حسنه بالالوان ونقشه) آمده و (شيه) لونى است، كه مخالف رنگ عمومى چيزى باشد [5]

(14) ابو عبد القاسم بن سلام

حاجى خليفه در شرح علم غريب الحديث گويد: كه جامع اولين اين فن ابو عبيده معمر بن المثنى التيمى البصرى المتوفى (210 ه) است، كه كتاب كوچكى را درين علم نوشت، كه بعد از وچندين نفر اندرين فن كتبى را نگاشتند تا كه بعد از (200) سال نوبت به ابو عبيد القاسم بن سلام رسيد، ووى قدوه اهل فن گرديد، وعمر خود را درين راه سپرى كرد، وى گويد: كه كتاب خود را در مدت (40) سال نوشته است، واين كتاب مورد استفاده اهل فن است، كه محب الدين احمد بن عبد الله طبرى متوفى (694 ه) بنام تقريب المرام فى غريب القاسم بن سلام آنرا به ترتيب حروف تبويب كرد [6] امام ابو عبيد پسر غلام رومى بود، كه به يكى از اهل هراة تعلق داشت، وى به تحصيل علم حديث وادب پرداخت وهژده سال قاضى