رباعيات او در اطراف جهان مشهور است، ودر زبان فضلاء مذكور، واز براى زينت كتاب بيتى چند تحرير كنم:

باز اين دل ديوانه هوا خواهد كرد ... هر لحظه بهر موى ندا خواهد كرد

روزى دو سه از عشق مگر آسوده است ... آنرا ببلا كنون قضا خواهد كرد

هموراست: دل در سر زلفت آرميدن خو كرد ... هر لحظه بهر سوى دويدن خو كرد

چون موى شدم نزد منش باز فرست ... اكنون بموى سر دويدن خو كرد [1]»

مؤلف در داستان باغ ارم زمينداور كه من در تعليقى على حده شرح داده ام، وشكار فرمودن سلطان يك رباعى ديگر فخر الدين مبارك شاه را مىورد، كه در طبقه (17) در شرح حال غياث الدين محمد بنظر خوانندگان ميرسد (براى تكميل احوال فخر الدين مباركشاه، رك: 63)

(12) تاريخ ابن الهيصم نابى:

ديگر كتابى كه مؤلف طبقات را در بسى از مسايل تاريخى مرجع معلومات است تاريخى است بنام فوق. معلوماتى كه از ضبط خود مؤلف واشارات وى راجع باين كتاب فراهم آمده در تعليق چهارم ذكر رفته بآنجا رجوع بفرمائيد وتكمله معلومات را در تعليق 74 بخوانيد.

(13) كتاب اغانى:

در طبقه [1] ذكر مهتر لمك (ص 20) گويد: كه اسحاق موصلى آورده است در كتاب اغانى، ونمى دانم كه آيا اغانى موصلى را خود مؤلف ديده بود، يا به نقل از كتاب ديگرى اين روايت را آورده است.

اسحق بن ابراهيم بن ميمون (ماهان) الموصلى از مردم ارجان در سال (150 ه) متولد وبسال (235 ه) بعمر (85) از جهان رفت، وى از راويان شعر عرب وامام نوازندگان بود، وكتاب اغانى الكبير كه در دست مردم است منسوب باوست، ولى ابن نديم از ابو الفرج اصفهانى روايت كند، كه وى از حماد پسر اسحاق شنيده بود كه كتاب الاغانى بزرگ از اسحاق الموصلى نيست، او اين كتاب را پيش پدرش نديده، اما وراقى