در ضبط نام نويسنده تاريخ مجدول كه مولانا منهاج سراج كرده است، با آنچه مؤلف مجمل راست، اختلافى است، كه يكى (محمد) وديگرى (محمود) نوشته، ولى اين اختلاف جز وى را نمى توان مدار ظنى پنداشت، كه عمادى طبقات را از عمادى مجمل بيگانه گرداند.

طبقات كنيت وى را (ابو القاسم) ونام پدرش را (على) ضبط كرده، ولى مجمل بدون ذكر اسم محضه، نسبت وى را به (سنجرى وغزنوى) تصريح نموده ونخستين (امام) را با نام پسر، ولى دومين با اسم پدر ضم كرده است، كه روايتين را با يك ديگر اختلاف اساسى موجود نيست، وبايد گفت كه مقصد هر دو مؤلف شخص واحدى بود، كه تاريخى را املا كرده بود، دكتور محمد ناظم نويسنده حيات واوقات سلطان محمود نيز در ذكر مآخذ ومنابع كتاب خويش بدين فكر رفته است وشايد از تحقيقات بار تولد خاور شناس مأسوف عليه بدين فكر افتاده باشد [1] نگارنده اين سطور چند سال پيش نسخه يى از كتاب البلدان ابى بكر احمد بن محمد المعروف بابن الفقيه الهمدانى را در كابل ديد، كه نسختى بود، در كمال ثقت، واز سياقت نوشته وكاغذ آن پديد بود، كه چندين قرن پيشتر نوشته شده، در آخر آن كتاب مخطوط قديمى ورقى چند با جداول شنجرفى بنظر آمد، كه تاريخ دودمانهاى پادشاهان وسلاطين عرب وعجم را از اقدم عصور تا دوره آل محمود در برداشت. نگارنده دران وقت بدين فكر نيفتاد، كه درباره آن اوراق تحقيقى كند، ويا سراپا آنرا نقل بگيرد، فقط جدولى چند از ان كتاب برداشت، ودر يادداشت هاى خويش ثبت گردانيد، واكنون از ان كتاب خبرى ندارد، كه در كجاست؟ وبدست كى افتاده؟

اكنون كه در ضمن تحقيق وكنجكاوى تاريخ مجدول بدان ياد داشت نياز افتاد، وبا آنچه صاحب مجمل از املاى امير عمادى برداشته مقابلت گشت، معلوم شد، كه اوراق مذكوره حصه يى از تاريخ مجدول عمادى است، چه در اغلب مطالب با ضبط صاحب مجمل مطابقت دارد، وسياقت كتابين از هم دور نيست، اين اتفاق ظن نويسنده را