(4) احداث الزمان:

اين كتاب نيز از مراجع مؤلف است، كه در آغاز طبقه (23) دو بار نام آنرا مى برد، ومؤلف آنرا ابى عبد الله بن عبد الرحمن بن عبد الله ابى الليث الشيبانى مى نويسد.

ولى اين احداث الزمان، ما سواى احداث الزمانى است، كه حاجى خليفه ذكر مى كند، چه وى مؤلف آنرا ابى سليمان داود بن محمد الاودنى الحنفى مى شمارد، كه در اودنه يكى از قراى بخارا ميزيست. [1]

(5) سنن ابو داود سجستانى:

در آغاز طبقه 23 مؤلف ما ازين كتاب حديثى را نقل مى كند، ودر مآخذ وى شامل است. سنن ابى داود از جمله صحاح سته واز كتب معروف حديث است، كه مؤلف آن سليمان بن الاشعث بن اسحق الاسدى السجستانى است، كه در سال (202 ه) متولد ودر شوال سال (275 ه) در بصره از جهان رفت، وى احاديث را از احمد بن حنبل وعثمان بن ابى شيبه وقتيبه بن سعيد وديگر ائمه بزرگ شنيد، ووقتى كه كتاب سنن خود را در حضرت استاد احمد بن حنبل عرضه داشت قبول افتاد، وپسنديده گرديد خلاصه:- ابو داود سجستانى از ائمه بزرگ حديث بوده، وكتابش هم در بين اهل علم ودانشمندان اسلامى شهرتى دارد وابراهيم حربى گفته بود:- وقتى كه ابو داود به تاليف سنن خويش پرداخت، علم حديث را نيكوتر از آهن داود (ع) بخود نرم تر وملايم تر ساخت [2]

(6) البدو والتاريخ تاليف مقدسى:

از كتب معروف تاريخ است، كه در سال (355 ه) در شهر بست كنار هيرمند بنام البدو والتاريخ از طرف فيلسوف ومتكلم ومورخ عربى مطهر بن طاهر المقدسى نوشته شده، ودر سال (1899 ع) بسعى خاور شناس معروف كلمان هوارت) ClamentHauort ( در شش جلد از پاريس با ترجمه فرانسوى آن چاپ ونشر شده است، حاجى خليفه اين كتاب را بنام ابو زيد احمد بن سهل بلخى نسبت داده وناشر كتاب هم بر چند جلد اول آن همين نام را نوشت، ولى در اواخر ملتفت گرديد، ونام مؤلف اصلى آنرا دريافت وطبع كرد