دانشمند ديگر تهران مرحوم عباس اقبال گويد:

«كتاب طبقات ناصرى هم از حيث سلاست واستحكام انشاء وبلاغت، وهم از جهت اشتمال بر وقايع مهمه ودقت وثقت لهجه مؤلف، يكى از شاهكارهاى زبان فارسى است، وعلاوه بر اهميت آن از لحاظ تاريخ غوريه وملوك هند، در باب تاريخ دوره استيلاى تاتار، يكى از معتبرترين منابع است، وزمانا يكى از قديم ترين تاريخهاى فارسى است، در باب اين دوره ... وقاضى ابو عمرو منهاج الدين بن سراج الدين جوزجانى معروف به منهاج سراج از شعراء ونويسندگان بليغ زبان فارسى است، كه از خاندانى از اهل علم وبلاغت بوده وپدران او در سيستان وبلاد غور صاحب مقامات واحترامات بوده اند ... » [1] اين بود موجز راى نويسندگان سلف وخلف راجع به مقام عرفانى وروحانى مولانا، وكمال براعت ادبى ونبوغ علمى وى كه بر سبيل اختصار مذكور افتاد، وخوانندگان محترم مى توانند، از ان اهميت مقام اين رجل مشهور ونويسنده معروف وعلامه روزگار را دريابند.

نگاهى باشعار مولانا:

اشعار زياد مولانا بدست ما نرسيده، وآنچه در كتاب طبقات ناصرى مى بينيد، عبارت از چند قطعه وقصيده ايست كه در موارد مختلفه مذكور افتاده، واز ان پديد مىيد، كه مولانا در زبان فارسى وعربى شعر ميگفت، ودر هر دو زبان مقتدر بود، همان طورى كه كلام منثور مولانا از شهكارهاى ادب ودر اوج بلاغت وكمال براعت وسلاست است، اشعار روى بهمان اندازه نيست، با آن هم نمى توان گفت كه اشعار فارسى مولانا پخته ومتين نيست، وعيبى از عيوب ادبى دران ظاهر است.

كتاب منظوم ديگر وى كه ناصرى نامه باشد، ودر مآثر مولانا ذكرى از ان نموديم، متأسفانه در بين نيست. وطورى كه برخى از