آراسته، وهيچ وصفى قوى تر از اخلاص خدمت الغ خان نيست، او را كه زيادت باد .... [1]» راورتى نيز متردد است كه زنجانى نبايد پسر مولانا باشد، وگويد:

كه شايد پسر خوانده ويا داماد او بود [2] در ربيع الاول سال (658 ه) سالى كه مؤلف ما نوشتن طبقات را بانجام ميرساند، به مناسبت فيروزيها، ووصول رسل خراسان در حضرت دهلى جشن باشكوه وشادمانى مجللى گرفته مى شود، ومؤلف نظمى را لايق آن حال سروده وگويد، كه در فصلى پيش تخت اعلى يكى از دعاگوزادگان از گفتار اين داعى ادا كرده بود [3] از همه اين اشارات مؤلف ميتوان برآورد، كه وى داراى اولاد وفرزندان متعددى بود.

تحرير وتأليف طبقات ناصرى ومآثر ديگر مؤلف:

مؤلفات مولانا نسبت به علو مرتبت علمى وادبى وى كمتر است، زيرا او شخصى بود، كه در زبان عربى وعلوم شرعى يد طولى داشت وزبان فارسى را بدرجه استادى وبصورت بى نظيرى مى نوشت، در هر دو زبان شعر ميگفت، واز مضامين كتاب طبقات ناصرى كه اكنون در دست است، ميتوان دريافت كه كتب تواريخ ما تقدم را از ملاحظه گذرانيده بود، واز اكثر علوم با خبر بود.

اگر كثرت مشاغل دربارى وسياسى وقضائى وى را عذر قرار ندهيم، بايد مولانا را بسبب ننوشتن مآثر علمى ديگر ملزم قرار دهيم، ولى شايد همان طورى كه از چنين فاضلى توقع ميرود، مولانا مؤلفات ديگرى داشته باشد، كه دوران چرخ گردنده وروزگار پر آشوب آنرا از بين برده است، على اى حال از روى معلومات كنونى كه داريم مولانا دو كتاب نوشته يكى از ان همين طبقات ناصرى حاضر است، ديگر ناصرى نامه منظوم كه در مباحث گذشته ذكر رفت، راجع بطبقات ناصرى در لف نوشتجات واشارات مولانا معلوماتى بدست مىيد كه ذيلا تلخيص وترتيب مى گردد، در ديباجه طبقات گويد:

«چون سمند قضاى هندوستان بدين مخلص داعى مفوض گشت، وقتى از اوقات در ديوان مظالم ومقام فصل خصومات وقطع دعاوى