فرغانى مولانا را دريافت وقضاياى جنگ قلعه بهار را به وى نقل كرد، كه در طبقه (20) ذكر محمد بختيار آن حوادث را آورده است، وهكذا در همين سال ميان ديوكوت وبنگاون شبى بر سبيل مهمانى در خانه معتمد الدوله مقبل ركابى محمد بختيار نزول شد، وقصص جنگ جبال تبت را از وى سماع كرد، كه در طبقه (20) ذكر محمد بختيار نقل كرده است، در همين سفر مؤلف بخطه كول هم رسيد، وملك بدر الدين نصرتخان سنقر صوفى حكمران آن ولا را ملاقات كرد [1] يك سال بعد از ورود مؤلف به لكهنوتى، روز سه شنبه ششم ماه ذى القعده سنه (641 ه) طغان خان عزيمت جاجنگر كرد، ومؤلف ما هم در موافقت او بدان غزو رفت، ومشاهدات خود را در كتاب طبقات نوشت [2] طغان خان ازين جنگ نامراد برگشت، ومؤلف هم با وى به لكهنوتى باز آمد، چون از حضرت دهلى تمر خان با لشكر بسيار بدر لكهنوتى شد، ميان وى وطغان خان وحشتى ظاهر گشت، وبمصاف كشيد، وبر در لكهنوتى ميان هر دو فريق اسلاميان مقاتله رفت وآن حادثه روز سه شنبه (5) ذى القعده (642) واقع گشت.

بعد ازين طغان خان مولانا را تكليف كرد، تا در ميان طرفين بطلب صلح وامان بيرون رود، مولانا هم اين خدمت را بجا آورد، تا چهارشنبه (11) ذى القعده همين سال عهد وامان در ميان فريقين مستحكم شد، وملك طغان خان در موافقت امراى حضرت بدرگاه اعلى رفت، ومولانا هم با او بود، وروز دوشنبه (14) صفر (643) ه بدهلى وصول بود [3]

اهتمام مدرسه ناصريه وتوليت اوقاف در دهلى:

مولانا عند الوصول دهلى بدربار علاء الدين مسعود راه يافت وبه تربيت بزرگترين رجال آن عصر الغ خان، باز اهتمام مدرسه ناصريه وتوليت اوقاف وقضاى كاليور وتذكيرات مسجد جامع كه از مهم ترين مناصب شرعى آن عصر