(637 ه) به تخت سلطنت برداشتند، مولانا در دهلى بود، ومدرسه ناصريه را اداره مى كرد، در ماه شوال همين سال چون در دولتخانه سلطنت به بهرام شاه بيعت عام دادند، مولانا حاضر بود، ودر تهنيت سلطنت قطعه يى را بحضور پادشاه عرضه داشت كه مطلع آن اين است:

زهى درشان تو منزل ز لوح آيات سلطانى ... ببين در رايت شاهى، علامات جهانبانى [1]

در عهد سلطان بهرام شاه بتاريخ (16) جمادى الاخرى (639 ه) لشكر مغل بر لاهور تاختند، وآن شهر را بدست آوردند، چون اين خبر هايل بحضرت دهلى رسيد، سلطان خلق شهر را در قصر سپيد جمع كرد، ومؤلف را فرمان تذكيرى داد وخلق را ذريعه مؤلف با سلطان بيعت داده آمد. وازين پديد مىيد، كه مؤلف درين عصر بدربار دهلى روشناسى داشته ودر حضور پادشاهان آنجا هم راهى يافته بود، واز طرف خلق ودربار بنظر احترام نگريسته مى شد.

تقرر به قضاى كل هند:

مولانا لياقت سياسى وادارى زيادى داشت وتوانست در هند نيز زمام امور را بدست آورد، وخود را معتمد حضرت دهلى سازد، بعد از خلع رضيه چون بهرام شاه به تخت شاهى برداشته شد، باز هم اوضاع اصلاح نگرديد وفتور در امور مملكت افتاد وامراء وملوك را با شاه مكاوحتى ظاهر گشت. در دوران اين فتور مولانا به تسكين فتن كوشيد وهم درين وقت سلطان معز الدين بهرام شاه قضاى حضرت وكل ممالك را روز شنبه دهم جمادى الاولى سنه 639 ه با تشريف وعواطف فراوان به وى ارزانى داشت، وچون از (19) ماه شعبان سال مذكور تا ذى القعده فتنه در حضرت دهلى افتاده بود، وامراء وملوك بر سلطان شوريده، وحصار را بداشته بودند، مولانا با ائمه كبار شهر در اصلاح وتسكين آن قضيه مى كوشيد [2]

حمله بر مولانا واستعفاى وى:

چون زمان امنيت وامور مملكت از هم گسيخته بود، وسلطان نيز بمزاج طفلى به ما لا يعنى گرفتار آمده، ومهتر فراشى پيش وى قربتى