واحتساب وكل امور شرعى آنجا مقرر گشت، وتشريفات فاخر وانعامات وافر ارزانى داشت، مولانا باين ماموريت شرعى خويش در كاليور مدت (6) سال ماند، چون سلطان التتمش در گذشت، وفتورى در امور مملكت افتاد، مولانا در عهد پسر سلطان كه ركن الدين فيروز شاه باشد، در مقر ماموريت خود بود، چون امر سلطنت به ملكه بزرگ رضيه بنت التتمش رسيد، به قلعت كاليور لشكرى نامزد كرد، وانعامات وافره به مولف فرستاد، بنابران در غره شعبان سال (635 ه) در موافقت مجد الامراء ضياء الدين جنيدى كه امير داد كاليور بود از ان حصار بيرون آمد، وبحضرت دهلى پيوست [1] درين سفر يكى از اعيان بزرگ دربار دهلى، ملك تاج الدين سنجر قتلق نيز با مولانا همراه بود، ودر راه چندان لطف فرمود كه در وصف نيايد ودو صندوق كتب خاص وى را بر شتر خاص خود نقل كرد وبا مهاون برسانيد [2] همچنان وقتى كه مولانا در حصار كاليور بسر مى برد، در سال (631 ه) جماعت رسولان از دربار بركاخان مغل به حضرت دهلى آمدند، سلطان شمس الدين رسولان به محروسه كاليور فرستاد، وآن رسولان چون مسلمان بودند، هر جمعه در مسجد جامع كاليور حاضر شدندى ودر عقب نواب كاتب طبقات نماز گزاردندى، مولانا دوره اين ماموريت را كه در كاليور داشت شش سال ميداند، وگويد: بعد از مرور اين مدت در عهد سلطان رضيه بحضرت دهلى آمده ام [3]

اداره مدرسه ناصريه:

درين وقت مولانا از حضور سلطان رضيه در شعبان همان سال دو منصب ذيل يافت: در حضرت دهلى مدرسه ناصريه به وى تفويض افتاد تا در آنجا به امور تدريس واداره آن مركز علمى بپردازد، گويا مدير وشيخ آن جامعه مقرر گرديد، وبا وجود اين وظيفه علمى مهم قضاى كاليور نيز بدو مفوض گشت، چون دور سلطنت رضيه بسبب مكاوحت امراء وبزرگان دربار فروغى نيافت، وبزودى آن سلطان را از تخت حضرت دهلى فرود آوردند، وبجايش معز الدين بهرام شاه را در (27) رمضان