علم وقضا واداره، بنابران مؤلف نجيب الطرفين بوده، در محيط علم وادب پرورش ديده بود.

تاريخ تولد مؤلف

از تاريخ تولد مؤلف ومولدش بطور حتم ويقين خبرى نداريم وخود مؤلف هم بدان تصريحى نكرده ولى از اشارات متفرقه ومتعدده مؤلف مى توان درين باره چيزى را استنباط كرد:

دوره طفولت مؤلف تا سن بلوغ در حرم ملكه سابقة الذكر گذشته، ومادرش هم در فيروزه كوه بود واخوال وى هم بخدمت ملك الحاج علاء الدين محمد بن ابى على كه پسر عم هر دو سلطان غياث الدين ومعز الدين بود مخصوص بودند.

اشارات خود مؤلف كه مى توان تاريخ تولد وى را از ان بر آورد چنين است: من در سن هژده سالگى بودم در شهور سنه سبع وستمائة بر در سراى] سلطان در حضرت فيروز كوه ... » [1] اگر اين اشارت مؤلف را اساس قرار دهيم بايد تولد مولف را (589 ه) بدانيم كه راورتى نيز همين تاريخ را معتبر شمرده ودر شرح حال مؤلف در آغاز ترجمه كتاب ذكر داشته است وآقايان سعيد نفيسى وعباس اقبال كه دو تن از دانشمندان معاصر ايرانند نيز تاريخ تولد وى را همين (589 ه) شمرده اند [2] 2 - در آغاز طبقه 17 جائى كه مؤلف كتاب، نسب نامه سلاطين غور را ذكر كند گويد:

«ونويسنده اين كتاب در شهور (602 ه) آنرا در حرم محترم خداوند جهان ماه ملك در پيش تخت معظم او در نظر آورده است» بعد ازين مؤلف شرح تأليف نسب نامه مذكور را از زبان آن ملكه نقل وروايت مى كند، ومطالب نسب نامه را هم تا جائى مينويسد.

پس اگر قرار قول اول، تولد مؤلف را در (589 ه) بدانيم، بايد درين وقت سيزده ساله باشد، كه نقل چنين روايت از اوان سيزده سالگى ابعد بنظر مييد، ولى چون مولانا از دودمان علمى بود، ودر محيط دانش وفرهنگ پرورش ديده بود، شايد در اوقات طفولت ودر سن 13 سالگى لياقت ديدن كتاب را داشت، كه مطالبى را از ان عهد واز ان كتاب بذهن سپرده ودر طبقات نقل كرده باشد.