كوچك بود سلطان محمود ولايت جوزجان را به پسر خويش محمد سپرد [1] وبا اين صورت دودمان شاهى جوزجان برافتاد، آل فريغون به سجاياى شريفه ودانش پرورى وعلم دوستى معروف بودند ودربار ايشان همواره مرجع فضلاء وشعراء ومحط دانشمندان عصر وخردمندان زمان بود وشعراى عصر را در مدح ايشان قصايد وستايش هاست.

دودمان امام عبد الخالق جوزجانى:

اين شخص كه مورث اعلاى دودمان مؤلف است به تصريح خود وى از جوزجان (گوزگان) بغزنه افتاد ودختر سلطان ابراهيم غزنوى را در حباله آورد.

«وآن پادشاه (سلطان ابراهيم) را چهل دختر بود وسى وشش پسر، جمله دختران او بسادات كرام وعلماء با نام داد: ويكى از ان ملكات در حباله جد سوم منهاج سراج بوده است وسبب نقل اجداد كاتب از جوزجان بدين سبب بود، كه امام عبد الخالق جوزجانى كه بالاى طاهر آباد غزنين حفته است، در جوزجان بخواب ديد، كه هاتفى او را گفت: كه بر خيز وبه غزنين رو، وزن خواه! .... بر حكم اين خواب بغزنين آمد، ويكى از آن دختران در حكم او آمد، او را از ان ملكه پسرى آمد، ابراهيم نام كرد، واين ابراهيم پدر مولانا منهاج الدين عثمان ابراهيم بود .. » .. [2] باين تفصيل امام عبد الخالق جوزجانى در عهد سلطان ابراهيم كه يكى از شاهان آل سبكتگين است، بغزنه آمد ودختر اين بادشاه در حباله آورد، ودر غزنه متمكن گرديد، چون عهد سلطنت سلطان ابراهيم از (451 - تا 492 ه) مدت چهل ودو سال است، بنابران تخمين كرده مى توانيم، كه جد سوم مؤلف ما در نيمه دوم قرن پنجم حيات داشت. واين شخص بعد از آمدن بغزنه از آنجا بيرون نرفته، وطورى كه در بالا خوانديد، در همين شهر از جهان رفته ومزارش هم بالاى طاهر آباد است، كه نام جائى بود در غزنه، واكنون در غزنى قريه اى بنام طاهر آباد موجود است، وآن ناحيت را سراب گويند كه در 50 كيلومترى شمال غرب شهر غزنه واقع است.