تمام تر (مى) گريست وميزاريد، ومى گفت: خداوندا! اگر دين محمدى وشريعت اسلام بحق است، انصاف من از سرتاق بستان، سه شبانه روز هم برين منوال، بعد از اداء فرائض [1] ميزاريد ومى ناليد، وتضرع ميكرد، تا روز چهارم سر تاق ملعون [را] بدان منزل كه [2] رسيده بود اجل در رسيد وحق تعالى درد شكم را بر وى موكل كرد، وبدوزخ رفت.

و بعضى چنان روايت كردند: كه منكوخان چون سر تاق را [بديد و] آثار فتنه در جبين او مبرهن كرد [3] معتمدان مخفى فرستاد، تا سر تاق ملعون را زهر دادند، وبدوزخ رفت [الحمد الله على ذلك، وثقات چنين] روايت كردند، چون سر تاق بدوزخ رفت] بر كاخان [مسلمان] زن با تو را در نكاح [4] خود آورد، وپانزده پسر، وپسر پسر بود [ند] از پشت توشى خان [5] جمله بدوزخ رفتند، وممالك جمله در تصرف بركاخان آمد، وبه بركات مسلمانى، تمام مملكت خفچاق وسقسين وبلغار وسقلاب [6] وروس [7] تا شرقى شمال روم وجند وخوارزم در تصرف او آمد.

ودر تاريخ سنه وثمان وخمسين وستمائة، كه اتمام اين تاريخ [و] طبقات است، جماعت آيندگان از بلاد خراسان [چنان] نقل كردند، كه چون منكو [خان] بدوزخ رفت، در جمله شهرهاء شرق وغرب وبلاد عجم وما وراء النهر وخراسان خطبه بنام بركاخان [8] خواندند، وخطاب او سلطان جلال الدين ابراهيم كردند، والله اعلم بالحقيقة [9] وهم درين سال يكى از اكابر عرب، كه او را امام شمس الدين مغربى مى گويند، از نزديك خود، بوجه رسالت بخدمت [درگاه] جهان پناه سلطان سلاطين اسلام ناصر الدنيا والدين خلد الله سلطانه فرستاده است وخدماتى كه لايق اين درگاه باشد، در تحرير آورده، وخود را در سلك اخلاص [10] اين جناب همايون جهان پناه منخرط گردانيد [ه] واين سعادت او را از همه دولتها شگرفتر است، حق تعالى دولت پادشاه روى زمين را تا نهايت حد وامكان متضاعف [11]