تخطَّ إلى المحتوى
الفهرس

باز كردند، واين انتقام به بركت صلابت آن پادشاه بود، در دين محمدى وملت احمدى [1]

حديث دوم

همين سيد شمس الدين روايت كرد، چون با تو (خان) در گذشت از وى پسرى ماند، سرتاق [2] نام، در غايت [ظلم وتعدى] وتعصب [3] با مسلمانان، سرتاق از ولايت خفچاق [4] وسقسين [5] عزيمت خدمت منكوخان كرد، تا باجازت [6] منكوخان بجاى پدر خود با تو بنشيند چون ببلاد طمغاج واردوى خان برسيد او را اعزاز كردند، وباز گردانيدند، چون بنزديك بركا [7] خان رسيد، انحراف كرد وراه بگردانيد وبه نزديك عم خود نيامد. بركا [7] خان كسان به نزديك سرتاق فرستاد، كه من ترا بجاى پدر باشم، چرا [8] بيگانه وار ميگذرى، وبه نزديك من نمىئى؟

چون فرستادگان [به] نزديك سرتاق آمدند، وپيغام بركاخان تبليغ كردند، سر تاق ملعون جواب داد، كه تو مسلمانى ومن دين ترسائى دارم روى مسلمانان ديدن شوم (باشد) لعنه الله [لعنا] كثيرا. چون آن [9] حديث ناصواب بدان پادشاه مسلمان بركاخان رسيد [بر دل عزيزش حمل تمام آمد، بغايت متامل گشت، وكوفته شد، فرمان داد، تا بجهت او خرگاه نصب كردند در ميان لشكرگاه بموضعى كه در حوالى آن هيچ آفريده نباشد، چون آن خرگاه نصب شد، بركاخان] تنها در [ان] خرگاه رفت وزنجير [10] در گردن خود كرد و [يكسر] زنجير در [سر] خرگاه محكم گردانيد، وبر پاى ايستاد، وبتضرع [11] هر چه كامل تر وابتهال

[1] مط ومب: ... جمع شدند، ايشان را يكجا فرو گرفتند، وهمه را بدوزخ فرستادند آن كليسا را خشت باز كردند، واين انتقام ببركت آن پادشاه بود در دين محمد وملت حنفى تقبل الله منه، در نسخه اصل بالاى كلمه احمدى حنفى را بخط نو نوشته اند،

[2] مط ومب: سر ناف اصل وراورتى: سرتاق، كه در نسخ راورتى سرتاف وسرناف هم آمده كه در مط ومب تا آخر سرناف است، ولى صحيح آن در جامع التواريخ سرتاق است (1، 514)

[3] اصل: وبغضب

[4] مط ومب: قبچاق

[5] مط ومب: سفين

[6] مط: ومت: بذريعه

[7] مط: بلكاخان

[8] اصل:

ازين بيگانه وار

[9] مط ومب: اين

[10] مط ومب: ورسن در گردن

[11] مط ومب: وپاى ايستاده وبتفرغ

ناصرى تاريخ ايران واسلام · الصفحة ٧٣٩

النص من نسخ المكتبة الشاملة. ترقيم الصفحات كما في الأصل الرقمي، وقد لا يوافق المطبوع في بعض الكتب.

ناصرى تاريخ ايران واسلامص ٧٣٩