حديث صلابت دين مسلمانى بركاخان [1]

در شهور سنه سبع وخمسين وستمائة، سيدى شريفى عزيزى از شهر سمرقند بتجارت بحضرت جلال دهلى آمد، واز درگاه پادشاه اسلام (و سلطان هفت اقليم خلد الله ملكه وسلطانه) تربيت ونواخت يافت، وباعزاز وانعام خسروانه سلطان مخصوص گشت واكابران حضرت جلال كه هر يك بر سپهر مملكت اسلام كوكبى رخشنده اند، وچرخ دين را ستاره نورپاشنده، هر يك در باب آن سيد بزرگوار اصناف خدمت واجب داشتند [2] وآن سيد بزرگ سيد اشرف الدين پسر سيد جلال الدين صوفى بود، كه در شهر سمرقند، خانقاه نور الدين اعمى عليه الرحمه بدو تعلق دارد [3] عصمه الله، ازين سيد بزرگوار، دو حديث سماع افتاد، در صلابت دين ومسلمانى بركا [4] خان سلمه الله (عز وجل) وزاد فيه خيرا

حديث اول

چنين گفت آن سيد بزرگوار [5] كه يكى از ترسايان سمرقند بدولت اسلام رسيد واو را مسلمانان سمرقند كه در دين اسلام صلابتى [6] دارند اعزاز كردند، ونعمت بسيار دادند، ناگاه يكى از گردن كشان مغل وكفار چين (كه) دولت ومكنت داشت، وميل آن ملعون بدين ترسائى بود بسمرقند رسيد، ترسايان سمرقند نزديك آن (مغل) رفتند ومظلمه كردند كه مسلمانان فرزندان ما را از دين ترسائى ومتابعت [حضرت] عيسى عليه السّلام بدين اسلام مى برند، ومتابعت دين مصطفى صلّى الله عليه وسلم ميفرمايند، واگر اين باب مفتوح گردد، جمله اتباع ما از دين ترسائى برگردند، تدبير كار ما بقهر وقوت بجا آر! آن مغل فرمان داد، تا آن جوان را كه مسلمان شده بود، حاضر كردند، وبا او از طريق لطف ومدارا، ومال ونعمت درآمدند، كه از دين اسلام بر گردد [7] چندانكه