يك تن بدولت ايمان، وسعادت اسلام رسيده است، ذكر اسلام [او] در قلم آمد وبران ختم افتاده [1]

العاشر [2] بركاخان بن توشى بن چنگيز خان (مغل عليه الرحمه)

ثقات چنين روايت كردند، كه ولادت بركا [3] بن توشى بن چنگيزخان در زمين چين وخفچاق [4] بود، به وقتى كه پدرش توشى (خان) خوارزم بگرفت، ولشكرها بزمين سقسين [5] وبلغار وسقلاب [6] برد [7] [و] چون [اين] بركا (خان) از مادر بزاد، پدرش گفت: من اين پسر خود را مسلمان كردم، واو را دايه مسلمان حاصل كنند، تا ناف او بر مسلمانى برند، وشير مسلمان خورد، كه اين پسر من مسلمان خواهد بود، بحكم اين اشارت ناف او دايه مسلمان بريد، او شير [در كنار دايگان] مسلمان خورد، وچون بحد تاديب وتهذيب رسيد، از ائمه مسلمان قومى را جمع كردند ويكى (را) ازيشان اختيار نمودند، تا او را تعليم قرآن داد، وبعضى از [ان] ثقات چنين گفتند: كه تعليم قرآن او در [شهر] خجند بود پيش يكى از علماء متقى آن شهر [بود] چون بحد تطهير رسيد، تطهير او بجاى آوردند، وچون بحد بلوغ رسيد، آنچه در لشكر گاه توشى مسلمان بوده است همه در خيل او فرمود، وچون پدرش توشى (خان) بزهر دادن چنگيزخان از دنيا نقل كرد وبرادرش باتو خان بجاى پدرش نشست، بركا [8] خان را همچنان بزرگ داشت ميكرد، واو را فرمان واتباع واقطاع مقرر [9] ميداشت، ودر سنه احدى وثلاثين وستمائة، جماعت رسولان بركاخان [8] از زمين خفچاق [10] بخدمت حضرت