ويكون وقت خريف زهر نباتها [1] ... تلقى النفوس من البلاء المتواتر
و باشد هنگام تير ماه، وتازگى گياه ها، كه خلق مبتلا شوند، ببلا (ها) ى پياپى كفار [دمرهم الله]
ولربما ظهرت عليهم فئة [2] ... من آل صعصعة كرام عساكر
و [اندكى] باشد [كه] پيدا شود بدفع ايشان گروهى وجوانان وفرزندان صعصعه، يعنى كردان شام [3]
هذا (و) يسقون الفرات خيولهم ... من باب طاوى فوق ظهر الطامر [4]
اين گاهى [5] باشد، كه آب دهند اسپان را [از قرات] بموضعى كه آنرا باب طاوى گويند، بر پشت اسپان [لاغر]
او يلفهم [6] حلب بجيش لو سرى ... البحرا ظلم [7] كالعجاج الثائر [8]
[و] پيچد [9] از حلب ايشان را لشكرى [كه] اگر بروند [ايشان] بر [روى] دريا سياه كنند [دريا را] از سم اسپان
واذا مضى نصف القران رايتهم ... فى ارض خلق [10] فى عداد عساكر
چون نصف قران بگذرد بينى در بلاد [زمين] شام ودمشق در شمار لشكر [ها]
يفنيهم الملك المظفر مثل ما ... فنيت [11] ثمود في الزمان الغابر
نيست كند ايشان را ملك مظفر مانند آنكه نيست شدند قوم صالح پيغامبر [12] در (ان) روزگار گذشته
[1] اصل: شهر بناتها
[2] در اصل: فتيته هم خوانده مى شود
[3] مط:
و باشد پيدا شوند از ايشان گروهى از فرزندان صعصعه يعنى گردان شام
[4] در نسخه اصل مصراع دوم اين بيت را با اول بيت سابق آورده اند واين مصراع چنين است: من باب طاقمى فوق ظهر الظاهر، ولى چون در ترجمه باب طاوى واسپان آمده صورت مط اصح خواهد بود، چه طاهر در لغت اسپ طويل القوائم جواد است (المنجد)
[5] مط: گروهى-
[6] اصل: يلقهم
[7] مط: كظلم
[8] ثاير: گرد وغبار متحرك
[9] مط: پيچند
[10] اصل: حلق
[11] اصل: قلبت
[12] اصل: پيغمبر