ويطوون [1] توتوه [2] وينهب مالها ... ويزورها من معشر ومشاجر

و بسپرند [3] زمين توتوه [4] راه وغارت شود جان اين [5] قوم، چنانچه زيارت كنند [ايشان را دوست ودشمن]

ولربما [6] ظهرت عساكر موصل ... ترجوا الامان من الخون الكافر [7]

و باشد كه يارى كند ايشان را لشكرهاى موصل، باميد امان از خيانت كافران [8]

والويل ان حلوا بشاطئ دجلة ... ومضوا الى بلد بغير تناكر

زشتا وهلاكا! كه بكنار دجله آيند كافران، وبگذرند بشهرى يعنى بغداد وكرخ [آشكارا نه پنهان]

وترى الى الثرثار [9] نهبا واقعا ... ودما يسيل [10] وهتك ستر الساتر

و بينى تو بريختن خون بكينه جوئى وغارتى افتاده باشد، وخون روان شده، ودريدن پرده هاى پوشيدگان [11]

وكذلك الخابور ينهب بعضهم ... بعضا [12] وليس لاهله من جابر

وهمچنين ولايت خابور غارت كنند ويك ديگر را بكشند، ونباشد (مر) ايشان را كسى كه شكسته [ايشان را به] بندد