فصل در تقرير بر افتادن مغل لعنهم الله
چنين مى گويد: داعى دولت قاهره منهاج سراج، طيب الله عيشه [1] كه اين قدر بحكم قصيده يحيى بن اعقب كه شاگرد أمير المؤمنين على بن ابى طالب رض وكرم الله وجهه بوده است، واستاد حسن وحسين رضى الله عنهما بود [ه] ودر خروج ترك وظهور رفتنه چنگيزخان، وظهور ترك چين قصيده يى گفته (اند، از اول حال ايشان تا وقت فناى آن جماعت جمله بيان كرده اند) از اول قصيده [كه] دليل بر افتادن ايشان است، تمام آورده شد، تا بنظر بزرگان گذر يابد، وترجمه ابيات در زير هر بيت به فارسى [2] بيان كرده آمد تا بفهم همگنان برسد الله تعالى پادشاه مسلمانان وسلطان السلاطين ناصر الدنيا والدين را بر سرير ملك دارى باقى داراد، آمين يا رب العالمين.
[قصيدة] لامام يحيى اعقب رضى الله عنه [3]
احذر بنى من القران العاشر ... وانفر با هلك قبل نفر النافر
به پرهيز اى پسر [ك من] از قران دهم وبگريز (و بيرون شو) با اتباع خود پيش از گريختن ديگران [4]
واسكن بلاد ابا لحجاز [5] وكن بها ... واصبر على مضض [6] الزمان الجاير [7]
وآرام گير بشهرى از زمين عرب، وآنجا باش، وشكيبائى كن، برسيدن سختى زمانه جور كننده
ولا تركنن الى العراق لانها سيشيعها [8] حد الحسام الباتر [9]
ميل مكن [به] سوى عراق كه زود باشد كه فرا رسد آن را [10] تيزى برنده.
[1] اصل: طيب الله عليه
[2] اصل: فارسى بيان؟
[3] اين قصيده در عيون الأنباء تاليف 643 ه (ج 2 ص 16 - 18) منسوب به بو على سينا طبع شده وابن ابى أصيبعة در انتساب آن به بو على ترديد دارد. براى شرح رجوع شود بتاريخ ادبيات ايران از دكتر صقا (1/ 314) وتعليقات آخر اين كتاب نمير (80)
[4] اصل: با اتباع خويش، از آنكه بگريزند ديگران برهم
[5] اصل: يلحجار
[6] اصل مصض مط: مضى، در نسخ خطى مط: مضص، مضض، ولى مضض بمعنى سختى والم وتنكى است (المنجد)
[7] اصل: جاير
[8] اصل: سيبعها
[9] الباتر: القاطع
[10] اصل: كه آنرا زود باشد، كه فرا رسد، تيزى تيغ برنده.