رفته بودند، وزنده مانده، بقدر ده [1] هزار سوار جمع شدند، وناگاه از دجله عبره كردند، وبر بغداد زدند، ووزير ملعون وشحنه كفار را بگرفتند، وشحنه ووزير را [2] قطعه قطعه كردند، وهر كه از اتباع آن ملاعين بدست آمد، وترسايان بغداد جمله را بگرفتند، وبدوزخ فرستادند، وآن قدر انتقام آن ملاعين كه دست داد، بجاى آوردند، وبر سبيل عجلت باز گشتند.

چون خبر به لشكرگاه مغل رسيد، سوار نامزد بغداد شد، بقيه اسلام كه باز گشته بودند به تعجيل، از ان مسلمانان غازى كسى بدست نيامد، بعضى روايت مى كنند، كه هلاؤ چون از كار بغداد، وقتل مسلمانان فارغ شد، وزير را فرمود: كه دولت تو از كه بود؟

وزير گفت: از دار الخلافه. هلاؤ گفت: چون حق نعمت منعمان خود محافظت نكردى، خدمت مرا هم نشائى! فرمان داد، تا او را بدوزخ [3] رسانيدند، والله اعلم،

حديث عزيمت هلاؤ بطرف حلب وشام [4]

چون هلاؤ مغل دل از كار وبار بغداد فارغ كرد، عزيمت طرف حلب وميافارقين وايمد [5] كرد، واين ولايت را ديار بكر گويند، وايمد [6] ولايت پسر شهاب الدين ملك العادل ملك العادل شام [7] است، واو را ملك الكامل لقب است ومردى در غايت ديندارى وتقوى (تمام) سبب رفتن در آن ديار آن بود كه پسر ملك شهاب الدين غازى ملك ميافارقين وماردين وايمد بود واين سه باره شهر وقلعه از آن ديار تعلق بدو داشت، وچون لشكر جرماغون [8] وبا جونوين [9] كه اران وآذربايجان [10] وعراق را بگرفتند، بسر حدهاى آن ولايت تاختند، ملوك آن حدود جمله شحنگان را طلب نمودند [و] اين پسر ملك شهاب الدين غازى ملك الكامل عزيمت دريافت