[82) قاضى حميد الدين ماريكله]

ذكر وفات اين امام در آخر طبقه (21) آمده كه بتاريخ غره رمضان 657 ق در دهلى در گذشته ومنسوبست بهمان ماريگله بين حسن ابدال وراولپندى كه سلطان مسعود را سپاهيان وى در ان جا مأخوذ داشتند (رك:

به فهرست كتاب) در مجالس خواجه نظام الدين اولياء در دهلى روزى ذكرى ازين امام رفته كه امير حسن علاء سجزى آنرا چنين ضبط كرده:

«از اينجا حكايت قاضى حميد الدين ماريكله افتاد فرمود: كه او گفتى من در شهر بهواى قاضى حميد الدين ناگورى آمده ام. چون برسيدم او پيش از ان نقل كرده بود.

روزى مجموعات قاضى حميد الدين را پيش طلبيد واز كتب او كه در سلوك نوشته است مطالعه كردن گرفت. بعد از مطالعه روى سوى متعلمان كرد، كه گرد او حاضر بودند گفت: كه شما آنچه مى خوانيد هم درين كاغذها هست وآنچه نه خوانده ايد هم در اين ميان هست.

و آنچه من خوانده ام هم درين ميان هست وآنچه نخوانده ام هم هست» (ص 241 فوايد الفواد) اما قاضى حميد الدين ناگورى از معاصر ان شمس الدين التتمش ونامش محمد بن عطاست، جامع علم ظاهر وباطن ومريد شيخ شهاب الدين سهروردى است كه بر مشرب او وجد وسماع غالب بود، وتاليف هاى بسيار دارد كه از آنجمله طوالع شموس است در اسماى حسنى وفاتش در سنه 605 ه- است (تذكره علماى هند از رحمان على ص 52 طبع نولكشور 1914 م)

[(83) الب تگين، بلكاتگين، پيرى،]

مربوط طبقه يازدهم نام اول الب تگين است كه مسكوكات وى ضرب 347 ه- بهمين املاى Albtigin موجودند، نام دوم در نسخه مطبوع طبقات ملكانگين است كه در نسخه خطى ايليوت بلكاتگين آمده واين اصح است، كه در جوامع الحكايات عوفى هم چنين آمده وبر يك سكه بسيار كمياب وى