وناشر ومصحح آن كتاب مرحوم عباس اقبال در ذيل آن چنين نوشته اند:

«اين حكايت نيز كه قطعا الحاقى است، شامل چندين غلط تاريخى است، نه الب ارسلان بكاشغر وبلاساغون لشكر كشيده ونه قايم خليفه بدست روميان اسير شده، ونه الب ارسلان بعزم نجات او با روميان جنگيده است» مسلم است كه قسم دوم كتاب تاريخ طبرستان ابن اسفنديار نماها الحاقاتيست، كه بران كتاب بعد از مولف اصلى بسته اند واين حكايت را نيز از طبقات ناصرى بر ان كتاب بعد از ابن اسفنديار الحاق كرده اند، فقط درين الحاقات در ص 19 سطر 4 بلاد اسار وجزيره طبع شده، كه بلا شبهت صورت مطبوع طبقات ناصرى بلاد انبار وجزيره اصح است، اما آنچه مرحوم عباس اقبال راجع به عدم صحت اصل موضوع حكايت رأى زده اند، بايد گفت كه در طبقات ناصرى برخى از روايات يقينا از صحت تاريخى بعيد است، واين بعلتى است كه منهاج سراج در وقت نوشتن كتاب از خراسان وكتب خانها در دهلى وبلاد هند دور افتاده وبمنابع موثوق تاريخى دسترسى نداشت، چنانچه در برخى از موارد خود وى اعتراف كرده وعذر خود را خواسته است.

چون تاريخ طبرستان ابن اسفنديار در (613 ه-) تأليف شده، وطبقات ناصرى در (658 ه-) بنابر اين ثابت است كه ديگران بعد از ابن اسفنديار آنرا بكتاب وى ملحق ساخته اند، ولى انشاى حكايت اصلا سبك انشاى منهاج سراج است ووى را وى حكايت را نيز نام برده است.

ديگر از كتبى كه دران مطالبى را از طبقات ناصرى در ان اقتباس كرده اند، بابرنامه يا توزك بابرى است كه در صفحه 178 طبع بمبى 1308 ق عدد لشكريان سلطان شهاب الدين غورى را در هند ازين كتاب گرفته است.

در تاريخ نامه هرات تاليف سيف بن محمد هروى طبع كلكته 1943 م كه در حدود 721 ه- نوشته شده نيز در دو مورد (ص 70/ 73) ز طبقات ناصرى اقتباساتى دارد، ولى بنام (تاريخ سراج منهاج؟) ياد شده است، كه ظاهرا بين نام پدر وپسر اشتباه روى داده است