(السلطان المعظم شمس الدنيا والدين ابو المظفر ايلتتمش القطبى ناصر أمير المؤمنين) كه واضحا ايلتتمش خوانده مى شود به تقديم (ى) بر (ل) همچنين سكه نمبر (60) ونمبر (111) كه بر اخير الذكر بخط ناگرى نوشته شده (ايلتتمش السلطان) اما بر سكه نمبر 109 - 110 اين كلمه (التتمش) است بدون ياء.

و ازين هم دريافته مى توانيم كه املاى صحيح آن ايلتتمش يا التتمش بود.

(موزيم جرنال پشاور شماره 1 - 2 ج 5) ابن اثير يك نفر امير را در عصر اسماعيل بن احمد سامانى بنام الدتمش التركى ذكر ميكند، كه در سنه 289 ه در رى كشته شده بود (الكامل 7/ 170) وهمين نام به ابدال دال به تاء التتمش مى شود كه املائى ازين نام باشد.

در غياث اللغة التمش بفتح وتاى فوقانى مفتوح وكسر ميم بمعنى فوج پيشين تركيست.

در لغات تركى نوشته كه التمش بمعنى فوجيكه ميان هر اول وسردار باشد وبمعنى عدد شش هم آمده (غياث 64)

(80) قصيده امام يحيى اعقب؟

در طبقه 23 قصيده عربى در فصل بر افتادن مغل بنام امام يحيى اعقب آمده، كه ابن ابى أصيبعة در كتاب عيون الانباء عن طبقات الاطباء (تاليف 643 ه) يك نقل آنرا آورده وگويد كه اين قصيده را از ابن سينا شمرده اند، ولى خود وى در نسبت آن ترديد دارد:

«وقد عن لى ان اذكر القصيده هاهنا سواء كانت لابن سينا او لغيره» ازين قصيده نسخى در كتب خانه اسعد استانبول وبرلين موجود است. وتمام آنرا در عيون الانباء ج 2 ص 20 ببعد طبع مطبعه وهبيه قاهره 1299 ق چنين آورده است:

احذر بنى من القران العاشر ... وانفر بنفسك قبل نفر النافر

لا تشغلنك لذة تلهو بها ... فالموت اولى بالظلوم الفاجر

واسكن بلادا بالحجاز وقم بها ... واصبر على جور الزمان الجائر

لا تركنن الى البلاد فانها ... سيعمها حد الحسام الباتر

من فتية فطس الانوف ... كانهم سيل طما او كالجراد الناشر