دربار شاهان هرات ميرزا شاهرخ وبايسنقر ميرزا محشور بود ومشاغل عمده داشت تا كه در 836 ه مورد غضب قرار گرفت، ودر اوقات معزولى به تاليف كتابى بنام مجمل فصيحى پرداخت وبعمر 68 سالگى در سال 845 ه از جهان رفت.
فصيحى در جلد دوم مجمل (ص 123) در شرح وقايع وفيات سال 409 ه در ذكر وفات امام ابو منصور الازهرى الهروى مى نويسد:
«قال الامام هيصم بن محمد بن عبد العزيز الناوى صاحب كتاب التهذيب فى اللغه وهو كتاب صنفه الامام المذكور فى اللغه وفى تاريخ الكراميه، وهذا الامام هو ابن بنت محمد بن هيصم الكرامى الامام المشهور» در اخير اين مبحث دو مطلب مفيد ديگر را بقرار ذيل اضافه ميكند:
«وكان وفات الامام محمد بن الهيصم الكرامى الناوى ... بنشابور فى الثامن والعشرين من شوال 409 ه» درباره نسبت اين خاندان تصريح ميكند: «الناوى وهو نسبة الى ناو قرية من هراترود» ازين تصريح فصيحى ميدانيم، كه اين امام هيصم بن محمد بن عبد العزيز ناوى همان شخصى است كه منهاج سراج او را بنام ابو الحسن هيصم بن محمد نابى مولف تاريخ وقصص دانسته است، وى بقول فصيحى نواسه دخترى (ابن بنت) محمد بن هيصم كرامى ناوى پيشواى فرقه هيصميه از كراميان هراتست كه در 28 شوال 409 ه در نشاپور در گذشته است.
اما آنچه فصيحى نسبت اين رجال را ناوى منسوب به ناو نوشته شكلى است از همان نابى منهاج سراج، كه تاكنون هم مردم ناب را ناو گويند، وتبديل حروف (ب- و) در لهجه هروى فراوان است، وتصريح فصيحى به اينكه ناو در هراترود واقع بود، عينا مطابق قول منهاج سراج است.
ناگفته نماند كه فصيحى گاهى در ضبط سنين وفيات سهوهاى فاحشى دارد، كه از آنجمله وفات امام ابو منصور محمد بن احمد بن طلحه ازهرى صاحب كتاب التهذيب را در ذيل وقايع سال 409 ه ضبط كرده، در حاليكه امام لغوى مذكور كه داراى تاليفات زياد است بقول حاجى خليفه در كشف الظنون (1/ 351) در سال 370 ه است،