جنوب بديگر آبها متحد مى گردد، وقراى معروف اين وادى اكنون عبارت است از استيا، پيوار، بلوت، زومشت، سيد، اوجى خيل بلند خيل، ايرياب، بغزن، وغيره.

آبهاى دره هاى ديگر كه بجنوب كرمه واقع است، مانند خوست، دور، ميدان، وبكر خيل نيز به درياى كرمه منتهى گرديده، ودران آب مىفتد [1] بدين تفصيل گويا نام تاريخى اين دره ها وناحيت هاى جنوبى سپين غر (كرمان) بوده واكنون در يك دره كوچك تر محصور گرديده، ومد تاريخى خود را از دست داده است، وشايد دران اوقات تمام اين واديهاى سرسبز به (كرمان) مربوط بوده است، كه شمالا به سلسله جبال سپين غر وتيراه، وغربا به واديهاى گرديز وغزنه وشرقا بكنار آب سنده، وجنوبا به كوه سليمان (كسى غر) محدود باشد.

اما سواران كه در الكامل ابن اثير ذكر رفته، چنان بنظر مىيد، كه سرزمينى بوده، بنام قوم سورانى، ودر قرب وجوار همين كرمان واقع بود، زيرا اكنون نيز قومى بنام سورانى در همين ناحيت سكنى دارد، كه بقرار شرح كتب انساب از نسل كرلان (كرران) معروف است، وسورانى ولد شاه فريد شيتك مورث اعلاى اين طايفه شمرده مى شود، كه از درياى كرم تا مناطق شمالى تهل، تمام اراضى به همين سورانى ها تعلق داشته، وخوازك كه طايفه يى ازين سورانى است، در جنوب كرم تا تپه داود شاه وممش خيل وآمندى سكنى گرفته اند، وجايهاى معروف مناطق سورانى عبارت است از تپه منداحيل، تپه كهوتى، تپه ولادين، تپه دلاخيل. كه همه اين طوايف را بنوچى (يعنى سكنه بنون) گويند [2] اكنون كه شرح سوران وكرمان فى الجمله معلوم گشت، اقوال ذيل ابن اثير را هم ميتوان از روى آن خوبتر تطبيق كرد، وى گويد:

مدينة كرمان وهى مدينة بين غزنة والهند وسكانها قوم يقال لهم ابغان (افغان) وليست هذه بالولاية المعروفة بكرمان [3] در ذكر غياث الدين غورى گويد: وافاض العدل وسار من غزنه