بنام چهل ابدال ياد مى شود، كه در شمال غربى تيوره افتاده، وبقول جنرال فريه فرانسوى يكى از بلندترين جبال روى زمين است، وهولدچ ارتفاع آنرا (12700) فت مى نگارد [1] اگر اين تخمين صحت داشته باشد، بايد منديش تاريخى هم در دامنه هاى اين كوه وكوتل زارمرغ موجوده باشد، كه تاكنون هم مسكن سوريهاست.

2 - سرخ غر يعنى كوه سرخ: كسانيكه كوهسار غور را ديده اند مى گويند: كه اغلب جبال آن جا رنگ سرخ وگلابى را داشته واز تيوره ودره يخن بطرف شمال تا مجراى علياى فراه رود، اين سرخى در رنگ زمين وتپه ها وكوهها صورت واضح پديدار است بنابران املاى «سرخ غر» را كه مطابق با وضعيت طبقات الارضى كوهسار است، از ميانه املاهاى بى معنى ديگر اين نام برگزيديم، كه راورتى هم درين مورد با ما همراه است.

اكنون بنام «ساخر» يا «ساغر» بطرف شمال غربى كوه چهل ابدال سابق الذكر يعنى در حاشيه شمال غربى منديش كوهى واقع است، چون نام اصلى آن در پشتو «سورغر» ودر پارسى «سرخ غر» است، بنابران ممكن است، بسبب قدمت عهد وتداول زياد اين كلمه رنگ «ساغر» يا «ساخر» را بخود گرفته باشد، زيرا اجتماع دو حرف حلقى «خ وغ» اين كلمه را ثقيل ساخته، وبه اقتضاى ناموس فطرى در تلفظ آن بصورت «ساخر» سهولتى بعمل آمده است.

3 - كوه ورشك: اين نام در برخى از نسخ اشك، ودر بعضى هم در اشك آمده، ولى ظاهرا ورشك صحيح خواهد بود، كه اكنون هم در مناطق سردسير غور متصل به هزاره جات در قطار سنگان وپابند ويامان (ورشك) موجود است، خود منهاج سراج هم اين كوه را در بلاد تمران ميداند، كه از مناطق جنوبى سردسير غور است. (به تعليق 30 رجوع شود) اكنون كوه بسيار بزرگ اين حدود را سنگان گويند، كه در قسمت شرقى غور متصل به (داى كندى) موجوده افتاده، ودر پاى اين كوه مزار محمد سنجانى مشهور است، ومى توان گفت كه كوه ورشك كه در برخى از نسخ خطى (اشك- در اشك) ضبط شده، همين كوه باشد.