بود نه بخارا كه شاعر شاه را بمراجعت بدان دعوت كند، ظاهرا علت اشتباه منهاج سراج درين گفتار قصيده ايست، كه معزى اجبارا باقتفاى قصيده مورد بحث رودكى سروده، ومطلع آن اين است.

رستم از مازندران آيد همى ... زين ملك از اصفهان آيد همى [1]

باين طور مى توان گفت: كه مولانا در انتساب قصيده جوى موليان بامير معزى سهو شده، وآن قصيده مال استاد رودكى معروف است، كه هم خودش در حضور شاه در پرده عشاق سروده وگفته بود.

اما كمال الزمان كه منهاج سراج تقديم قصيده را ذريعه او ميداند از رامشگران معروف زمان سنجربن ملك شاه سلجوقى است، وى رامش گر شهراشوب وخنياگر افسون كارى بود، طورى كه موسيقى را با شعر ارتباط است شاعر را با رامشگر نيز علاقه وپيونديست، وقتى كه كمال الزمان چشم از دنيا پوشيد، انورى شاعر معروف معاصرش كه با وى سر ارادت داشت، اين چند شعر را در رثاى او سرود:

هرگز گمان مبر كه كمال الزمان بمرد ... كو روح محض بود به جسم فناپذير

ميدان كه ساكنان فلك سير گشته اند ... از مطر بى زه برين چرخ گنده پير

خواهش گران به نزد كمال الزمان شدند ... كو بود در زمانه درين علم بى نظير

گفتند زهره راز فلك دور كرده ايم ... اى رشك جان زهره بيا جاى او بگير [2]

(24) سلجوقيان روم

مؤلف سلجوقيان اناطولى را بنام روم آورده، وچنان كه گفتم شرح مؤلف ناقص است، بنابران سلسله سلجوقيان اناطول را ذيلا از دول اسلاميه لن پول نقل مى كنم.

اين سلسله شاهان از اولاد اسرائيل ارسلان يبغو بن سلجوق است، كه پسرش قتلمش نام داشت، وپسر قتلمش سليمان در سنه (470 ه) دست