فرهنگ نويسان نيز اين نام را بصورت (غژگاو) معمول امروزه آورده اند، كه نوعى است از گاو، كه در كوهستان ما بين خطا وهندوستان پيدا مى شود، بهندى آن را (سرى گاى) گويند بضم سين [1] در مجمل التواريخ والقصص نيز اين اسم ذكر رفته مثلا: « ...

وهمچنين بشكارگاه غشغا بگرفت .. [2] محشى فاضل آن كتاب مرحوم بهار مطالب ذيل را در پايان صفحه حاشيت كرده: «غشغا بايد غژغاو باشد وغژغاو- غژغا- غژگا- غزگاو. اين همه بقول برهان نام گاوى است، كه آنرا بلغت رومى قطاس گويند ... وغشغا ضبط شده، ولى لهجه ايست از غژغا كه (ژ) به (ش) بدل شده است، واز موى دم آن در قديم پرچم نيزه يا علم مى ساخته اند، وپرچم گلوله ايست، كه رشته هاى سياه رنگ از وى آويخته است، كه بر گلوى علم ميآويخته اند، واين پرچم را از الياف كام ودهان نوعى ماهى عظيم نيز مى ساخته اند، وظاهرا سبب التباس معنى غژغاو وماهى قطاس ازين روى است [2] اما كلمه بحكم كه در نسخ خطى به حاء حطى ضبط شده، راورتى گويد كه شايد بجكم باشد. بمعنى گرگ، ولى در كتب تواريخ در اسماى تركها (بحكم) بنظر نگارنده رسيده، ومعنى آن بمن معلوم نيست، مثلا ابن مسكويه مكررا در حوادث (326 تا، 33 ه) نام بجكم تركى را ذكر مى كند، كه در حوادث آذربايجان دستى دارد، ودر (429 ه) كشته مى شود، [3] وازين بر ميآيد، كه (بجكم) در بين توركها بحيث علم واسم اشخاص استعمال مى شد، وشايد پدر سبكتگين هم باين نام مسمى بوده باشد.

در يك تاريخ مجدوليكه بخط قديم نگارش يافته، ومن در كابل ديدم، اين كلمه را قر الحكم نوشته وگويد: كه معنى آن (مبازرشاه) است. (براى تفصيل مزيد، رك: 59)