وابن الربيع، وابن الخطيب را برسم رسالت فرستاد (طبقه 4 - خلافت الناصر) در سلطنت تكش (طبقه 16) چنين مى نويسد «: بسبب خصومت بغداد ابن الربيع از بغداد بملك غور وغزنين آمد، وكرت دوم ابن الخطيب بفيروز كوه آمد، وروز جمعه در حضور سلطان غياث الدين محمد سام خطبه كرد .... » در شرح سلطنت غياث الدين محمد (طبقه 17) گويد: «چند كرت از حضرت دار الخلافت خلع فاخره بحضرت غياث الدين واصل شد، وكرت اول ابن الربيع آمد، وقاضى مجد الدين قدوه با او بدار خلافت رفت، وكرت ديگر ابن الخطيب آمد.» از شرح منهاج سراج بر مىيد، كه اين سه نفر سفير دربار خلافت به نوبه هاى مختلف بدربار غور آمده اند، واز حضرت فيروز كوه نيز دو نفر مقابلتا بسفارت بغداد رفته اند، يكى پدر مؤلف مولانا منهاج، وديگر قاضى مجد الدين قدوه [1] از سفراى خلافت راجع بامام شمس الدين ترك در مأخذ موجوده چيزى نيافتم.

تنها ضياء برنى در تاريخ فيروزشاهى، شخصى را بنام شمس الدين ترك نام مى برد، كه در عهد سلطان علاء الدين خلجى (695 ه) تا ملتان آمد، ودر وقت رفتن مكتوبى به پادشاه نوشت، وترويج علم حديث را از وى خواست.

برنى اين عالم را (محدث مصرى) مى نامد، كه ترويج تدريس علم حديث را در هند آرزو داشت، وبهمين مقصد تا ملتان آمده بود، ولى چون بقول منهاج سراج امام شمس الدين ترك در عصر سلطان غياث الدين غورى پيش از (600 ه) حيات داشت، از آن عصر تا بزمان سلطنت علاء الدين خلجى در هند زياده از يك قرن فاصله زمانى موجود است، بنابران بر سبيل حتم نمى توان گفت: كه اين دو شخص بايد يكى باشند. يك نفر ديگر