داد، ومشروحى [فرمود] (و) هر سال [1] ده هزار جيتل ويكباره ديه انعام فرمود، وچون نسخه تاريخ بخدمت الغ خان [2] معظم رسانيده شد، خان اعظم [3] خلدت دولته، بيست هزار جيتل نقد [4] وماهى صباحى [5] ويك دسته سنجاب، ويك دسته روباه فرستاد. واين قطعه به شكر آن نعمت او [6] گفته شد، وبر ظهر نسخت خانى [7] نوشته آمد [و قطعه اين است].
قطعه
شهريار جهان الغ خان آنك [8] ... خان البريست [9] وشاه يمك [10]
هر كه از حضرتش قبولى يافت ... بيش [11] هرگز نگشت رو بفلك
پيش او كيست حاتم طائى ... نزد او چيست يحيى برمك
[1] مط: سالى
[2] اصل: الوخان
[3] مط: خان معظم الغ خان
[4] مط:
چيتل معدود- چيتل مسكوكى بود كه (20) آن يك دام مى شده، وچهل دام يك روپيه بود. (فرهنگ ستنگاس)
[5] در مط وراورتى چنين است، در اصل: مائى صاجى است، نويسنده عاجز صورت صحيح اين عبارت را نيافت، راورتى گفته: نشان وعلامت اعزازى كه شهزادگان واشخاص بزرگ استعمال مى كردند، شكل ماهى بران نقش بودى كه آنرا «ماهى مراتب» نيز گفتندى.
[6] مط: قطعه در شكر آن انعام گفته،
[7] اصل: حالى،
[8] در اصل خوب خوانده نميشود، وچنين باشد: شهريار جهان، الوخان آنك
[9] مط: البرزيست، ولى البرى چنانچه گذشت قبيله بود از ترك، كه الغ خان از ان طايفه بود، در اصل وراورتى (البرى) است بنابران البرزى مط قابل اعتمادى نيست
[10] در مط سمك آمده كه در اين جا معنى ندارد، در راورتى واصل يمك است، واين صحيح تر بنظر مىيد، وى گويد: كه بقرار بيان يكى از جغرافيون قديم، يمك نام شهرى وناحيتى بود، كه به زيبائى زنان شهرت داشت، وپادشاه ايغور را هم باين نام خواندندى- برهان قاطع وغياث اللغه گويد: كه يمك بفتحتين نام شهريست حسن خيز ونام پادشاهى بود.
[11] مط: پيش، اصل وراورتى: ببش، راورتى MORE ترجمه كرده.