بلد الديلميين [1] جبالها وقلاعها ... تضحى خرابا مالها من عامر
[و] بلاد ديلم [2] بمعنى مازندران (و) گيلان وكوهها وحصارهاء الموت [ملاحده] خراب شود [و نباشد كسى كه عمارت كند آنرا از ملاحده وجز ايشان]
والرى فيها يقتلون عصابة ... من آل احمد هم بسيف الكافر
در رى كشته شوند [3] گروهى بسيار از فرزندان مصطفى صلّى الله عليه وسلّم به تيغ كافران [خذلهم الله]
ويفر من سفك الدماء مليكهم ... فر الحمام من العقاب الكاسر
و بگريزد از بيم ريختن خونهاء پادشاه ايشان (از كافر) چنانكه بگريزد از عقاب كبوتر [4] وآن محمد خوارزم شاه بود.
ويموت من حنق [5] على ما ناله ... فى لجة من لج بحر زاخر
و بميرد آن پادشاه از خشم، ورنجى بدو رسد، در ژرفى درياء بزرگ وآن درياى مازندران بود كه محمد خوارزم شاه گريخت [6]
وخلاط [7] ترجع بعد بهجة منظر ... قفر [8] النبات باختلاف الحافر [9]
وخلاط باز گردد، پس از تازگى عمارتها، بيابان بى گياه از سمب اسپان [10]
[1] اصل: والديلميين
[2] مط: ديلمين
[3] مط: شود.
[4] مط: چنانكه كبوتر گريزد از عقاب
[5] اصل: خنق، ولى حنق مط صحيح است بمعنى قهر وغضب
[6] مط: از خشم زخم آنچه در ژرفى درياى بزرگ وآن در مازندران
[7] مط واصل: اخلاط، ولى خلاط بكسر اول شهر معمورى بود، در ارمينيه وسطى (مراصد) كه در ابن اثير (ج 12) در وقايع دفاع جلال الدين خوارزم شاه ويورش تتر نام آن برده مى شود
[8] القفر، الخلاء من الارض لا ماء فيه ولا ناس ولا كلاء (المنجد)
[9] حاقر: سم دواب
[10] اصل: وباز گردد احداد پس از تاريكى عمارتها بيابان پر گياه از سم اسپان كافران لعنهم الله؟ ولى صحيح اين عبارت بايد چنين باشد: وباز گردد خلاط پس از تازگى عمارتها بيابان بى گياه از سم اسبان. اما سمب در مط سبب طبع شده كه غلط است وسمب (سم) به معنى حافر است.