ستوده نيست، وبر خلاف امانت كارى علمى وادبى است، كه من در ذيل صفحات طبقه (23) به همه آن تحريفات اشارت كردم.

طابع كتاب يك اسم مجعولى را هم براى آن تراشيده، كه به نام تاريخ وصاف تاليف وصاف الحضرة عبد الله بن فضل الله شيرازى (متوفى بعد از 728 ه) شبيه تر است، زيرا وصاف الحضرة كتاب خويش را كه در حقيقت ذيل جهان گشاى جوينى است بنام «تجزية الامصار وتزجية الاعصار» بين 690 - 728 ه تأليف كرده است، پس ناشر اين كتاب ميرزا محمد، نيز نام كتاب وصاف الحضرة را مسخ كرده، بر طبقه (23) طبقات ناصرى بنام منهاج سراج گذاشته است.

در اول كتاب مقدمه يى از طرف ناشر بنام مؤلف اصلى اضافه شده، كه انشاى آن با انشاى سليس ووروان منهاج سراج فرق بارزى دارد، وبانشاى محدث وغير لذيذ پنجاه سال پيشتر مى ماند، كه در سطور ذيل عينا نقل ميشود: «بر ارباب خرد ودانش واصحاب ذكا وبينش مخفى ومستور نخواهد بود، كه بمفاد آن الله رؤف بالعباد، در هر عهدى از عهود زمان باقتضاى حكمت سبحان بمصدوقه تؤتي الملك من تشاء وتعز من تشاء، ذى شوكتى را در عرصه جهان مبسوط اليد نافذ الفرمان سازد، كه به تكفل احوال عباد پرداخته، جراحات صدور ستمديدگان دهر بمراسم رافت ومرحمتش التيام پذيرد، وخفقان قلوب غم رسيدگان روزگار بمفرح دلكشاى التفات ومعدلتش باصلاح آيد، تا هنگامى كه بمصداق ان الله لا يغير بقوم حتى يغيروا ما بانفسهم از استيلاى غرور اشتداد حرص واز قانون بى اعتدالى وناسازى ساز وباب تعدى وبى حالى بر چهره عجز ومساكين باز، حركاتش از نظم طبيعى خروج وزبانه آه آتشبار دادخواهان از دست بيدادش بزبانا عروج (؟) بيت:

چو خواهد خدا سرنگونت كند ... بكردار بد رهنمونت كند

مصدوقه

لطف حق با تو مداراها كند ... چونكه از حد بگذرد رسوا كند

سمت ظهور وبرزور يافته، نايره غضب قهارى شعله ور خرمن سوز هر خشك وتر گرديده، بمنطوقه وتنزع الملك ممن تشاء وتذل من تشاء كوكب بختش را در معارج اوج رفعت وعزت بمدارج حضيض خوارى ومذلت رسانيده، سرپرستى وتكفل احوال عباد را بكف كفايت ديگرى محول