خود را در آنجا خواند، ودانش اندوخت ودر سن هفت سالگى بجهت حفظ كلام الله بخدمت معلم امام على غزنوى ميرفت، درين وقت تحصيلات ودانش آموزى مولانا آنقدر ثقه وپخته بود، كه در كتاب خود روايتى را درباره خروج كفار مغل ازين معلم نقل كند، وسماع سن هفت سالگى را باستناد گفتار آن دانشمند مى نويسد [1] وچون در سن (7) سالگى بحفظ كلام الهى مشغول بوده، بايد باين كار موفق هم شده باشد، پس حفظ قرآن پاك نيز در مآثر علمى وى داخل است.

بعد ازين تا سن (18) سالگى ايام طفولت مولانا در فيروزكوه ميگذرد وبسال (607 ه) هم در آنجا بود، چنانچه خودش گويد:

«كاتب اين حروف در سن هژده سالگى بودم، در شهور سنه سبع وستمائة، بر در سراى سلطانى در حضرت فيروز كوه، چنانچه كار جوانان باشد بنظاره استاده بودم» [2]

دوره جوانى وماموريت هاى اولين وتاهل مولانا:

از خلال اشارت مؤلف بر مىيد، كه تا سن (22) سالگى بسال (611 ه) نيز در حضرت فيروز كوه مقام داشت ودر همين سال از امير على چاوش روايتى سماع كرده بود كه آنرا در تاريخ خود نوشته است [3] بعد ازين دوره ريعان شباب مؤلف آغاز مى گردد، وپديد مىيد، كه دوره تحصيلات خود را ختم كرده، واز حضرت فيروز كوه روى بديار ديگر نهاده است، سفر نخستين مؤلف همان سفريست كه در سال (613 ه) از ان ديار بطرف بست ميكند، واز آنجا برسالت سيستان ميرود، واين زمانى است كه ملك تاج الدين حرب سه سال پيش وفات يافته، واكنون پسرش ملك يمين الدين بهرام شاه در حضرت سيستان بر تخت فرماندهى قرار دارد ومولانا برخى از مشاهدات خود را در جنوب شهر سيستان بيان ميكند [4] ونيز هم درين سفر با امام رشيد الدين عبد المجيد در حضرت سيستان ملاقات كرد، وازين استاد علما روايتى را سماع نمود، وآن را نيز در تاريخ خود نوشت [5] از گفتار مولانا بر مىيد كه ازين وقت دوره رشد سياسى خود را آغاز كرده، وباصطلاح بجاى پدر نشسته است، وبه عمر (24) سالگى ماموريت