بود همه مردان كار، وسران [1] كارزار خونخوار، ايشان را [2] بجهت غنايم باعجميان خوارزمى خصومت شد، از لشكر سلطان [3] جدا شدند وبطرف ديگر رفتند، سلطان ماند با لشكر ترك [4] چون فيقو نوين مغل شكسته شد، نزديك چنگيزخان بازرفت چنگيزخان از پشته نعمان، با فوج وحشم، كه با او [5] يار بودند، رو (ى) بغزنين نهاد، وبا سلطان جلال الدين منكبرنى، وملك خان هرات وديگر ملوك خوارزمى كه با او بودند، بر لب آب سند مصاف كرد سلطان جلال الدين ولشكر اسلام شكسته شد، وبر آب سند زدند، مسلمانان بعضى غرق شدند، وبعضى شهادت يافتند، وبعضى اسير گشتند، واندكى از آب سند بيرون آمدند [و الله اعلم بالصواب]

حديث گشاده شدن (قلع) ولخ وطخارستان وقلعه هاى (بلاد) باميان

چون بفرمان چنگيزخان ارسلان خان قيالق [6] مسلمان با لشكر خود، وطولان چربى [7] مغل بپاى قلعه ولخ [8] رفتند، مدت هشت ماه آنجا بنشستند [9] وچون آن قلعه از هيچ طرف راهى نداشت، لشكر مغل را فرمان داد تا از اطراف وحوالى آن كوهها درخت وشاخ ميزدند [10] ودر پاى قلعه