الثامن عشر الملك اختيار الدين يوزبك طغرل خان

ملك اختيار الدين يوزبك (از) اصل قبچاق [1] بود، وبنده سلطان شمس الدين، در پاى كاليور [2] نايب چاشنى گير بود، چون تخت مملكت بسلطان ركن الدين رسيد [در عهد او نيك خواص شد و] شغل امير مجلسى بدو حواله افتاد [3] وبعد از ان او را شحنگى پيلان فرمود، وبغايت قربتش مخصوص گردانيد، چون در صحراء تراين [ان] بندگان سلطان [4] خروج كردند جماعت اكابر چون تاج الملك [5] وبهاء الملك وكريم الدين زاهد ونظام (الدين) شرقانى شهادت يافتند، از سر غوغائيان آن طايفه يكى ملك يوزبك بود، چون تخت به سلطان رضيه رسيد، او امير آخر شد وچون سلطان معز الدين به تخت نشست، وجماعت ملوك واكابر، دهلى [6] را در بندان دادند، ملك يوزبك با ملك قراقش بخدمت سلطان معز الدين در شهر آمدند، روز سه شنبه سلخ ماه شعبان سنه تسع وثلاثين وستمائة، وچندگاه خدمت پسنديده كرد، مهتر مبارك شاه فرخى، كه بر سلطان معز الدين استيلا يافته بود، وملوك وامراء ترك را از حضرت مستريد [7] گردانيده سلطان را بران [8] تحريض نمود تا ملك يوزبك را با ملك قراقش بگرفت ومقيد گردانيد، روز چهارشنبه نهم ماه مبارك رمضان سنه تسع وثلاثين وستمائة، چون شهر گشاده شد، روز سه شنبه هفتم ماه ذى القعده سنه تسع ملك يوزبك مخلص شد، سلطان علاء الدين چون به تخت نشست، تبرهنده اقطاع او گشت، بعد از ان لوهوريك چندى اقطاع او شد، او را از آنجا با ملك نصير الدين محمد بندار [9] مكاوحت افتاد، وبعد از آن با حضرت مخالفت